Belh þehrinde vefat eden büyük Velilerden Hatim-i Esam hazretlerine "rahmetullahi aleyh", bir gün tanýdýklarý;
- Efendim, ibadetlerimizin makbul olmasý için ne lazým? diye sordular.

Cevabýnda;
- Ýki þey lazým, buyurdu. Önce fýkýh kitaplarýnda yazýldýðý gibi, yani “doðru” yapýlmasý lazým. Mesela namaz kýlýyoruz deðil mi?
- Evet efendim.

- Önce, abdestimiz doðru olacak. Abdesti bozuk olanýn, namazý da bozuk olur çünkü. Bunun için de abdestin, namazýn ve her ibadetin þartlarýný öðrenip, ona göre yapmalýdýr.

Sordular:
- Sonra ne lazým hocam?
- “Ýhlas” da mühimdir. Yani ibadetlerimizi sýrf Allah emrettiði için yapmalýyýz. “Allah için” yapýlmayan ibadeti, Allah kabul etmez. Kabul edilmeyen ibadete de sevap verilmez tabii.

Þöyle bitirdi:
- Ýbadetlerden sevap kazanabilmek için, hem þartlarýna uygun olarak, yani “doðru” yapýlmalý, hem de “Allah için” ifa edilmelidir. O zaman o ibadet kabul olur ve sevap kazandýrýr insana.

Üç mühim teþekkür

Bir gün de sohbetinde;
- Ýnsanlara teþekkür etmeyen Allahü teâlâya þükretmiþ olamaz, buyurdu.

Sordular:
- Kimlere teþekkür etmeliyiz efendim?
- Önce “üstad”a, buyurdu. Üstada teþekkür, Onun söylediklerine kýymet vermekle olur. Ýkinci teþekkür, “anne-baba”ya olmalýdýr.

Sordular:
- Kâfir ve fasýk olsalar da mý efendim?
- Elbette. Anne babaya karþý gelinmez. Ne kadar kötü olursa olsun, kalbleri incitilmez onlarýn.

- Sonra kime teþekkür edilir efendim?
- Sonra da “iþveren”e. Çünkü rýzkýmýza sebeptir onlar. Bunlardan sonra üstümüzde daha kimlerin hakký varsa, onlara da teþekkür etmeliyiz. Ama bütün bu teþekkürler, hep Allahü teâlâya aittir aslýnda.

Þöyle bitirdi:
- Çünkü her iyiliði yaptýran, gönderen hep Odur. O hatýrlatmadýkça ve kuvvet ve fýrsat vermedikçe kimse kimseye zerre kadar iyilik ve kötülük yapamaz.