Biþr-i Hafi hazretleri “rahmetullahi aleyh”.
Allah dostu bir Veli.

Bir gün Ona;
- Bu dereceye ne ile yükseldiniz? diye sordular.
- Bir þey ile, buyurdu.

Ve þöyle anlattý:

Bir gün sarhoþtum.
Çamurlar içinde bir kaðýt görüp aldým.
Üzerinde Allah yazýlýydý.

Yüreðim sýzladý.
Yýkayýp temizledim.
Ve güzel koku sürüp, yükseðe astým.

- Bu kadar mý efendim? dediler.
- Evet, buyurdu. Ben Rabbimin ismini yücelttim. Rabbim de beni yüceltti.

Mübarek zat yalýnayak gezerdi.
Bu sebeple Baðdat sokaklarý tertemiz olur,
hayvanlar bile yerleri kirletmezdi.

Ama bir gün, birinin hayvaný yere pisledi.
Adam içli bir “Ah!” etti.

Sordular:
- Neden Ah edersin?
- Biþr-i Hafi vefat etti.

- Nerden biliyorsun?
- Hayvaným ilk defa yere pisledi. O sað olsaydý, pislemezdi.

Az sonra acý haber duyuldu.
Evet, Biþr-i Hafi hazretleri vefat etmiþti.

Taziyesine gidenler sordular:
- Biþr nasýl vefat etti?
- Dünyaya geldiði gibi. Dünyaya gömleksiz gelmiþti. Gömleksiz gitti.

- Hiç mi dünyalýðý yoktu?
- Hayýr. Tek gömleði vardý. Onu da bir fakire verip, gömleksiz ruhunu teslim etti.