Baðdat’ta vefat eden büyük Velilerden Haris el Muhasibi hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir sohbetinde;

- Kardeþlerim, Allahü teâlâ insanýn içine “Nefs” denen birþey koymuþ ki, her an, her nefes, Allahü teâlâya düþmanlýk yapmaktadýr, buyurdu.

Sordular:
- Allah’a mý düþmanlýk yapýyor efendim?
- Evet. Ýnsana bütün kötülükleri yaptýran da bu nefstir zaten.

- Madem öyle, Allahü teâlâ bu nefsi niçin yarattý efendim? Bu kadar kötü olan bir þeyi niye soktu içimize?

Cevabýnda;
- Ama bu kadar kötülüðü yanýnda nefsin faydalarý da var, buyurdu.

Þaþýrdýlar:
- Faydasý mý var efendim?

- Evet. Nefs olmasaydý, kimse iþ yapmaz, çalýþmaz, evlenmez, evden çýkmazdý, buyurdu. Hatta kendini ve aile efradýný zararlardan koruyamaz, devletini düþmana karþý müdafaa edemezdi. Bütün bunlarýn olmasý için nefs lazým. Yani nefs, aynen “Su” gibidir.

Ve sordu onlara:
- Su, çok faydalý bir þey deðil mi?
- Elbette efendim. Su olmadan hayat olmaz.

- Ama ayný su, sel haline gelince insanlarý boðuyor. Evleri yýkýp harap ediyor, öyle deðil mi?

- Doðru efendim. Peki çare nedir?
- Çare, nefse uymamaktýr.

Beni kimse sevmiyor

Bir gün de biri gelip;
- Efendim, beni kimse sevmiyor, diye dert yandý bu zata.

Mübarek sordu:
- Peki sen o kimseleri seviyor musun kardeþim?
- Hayýr hocam, sevmiyorum.

- Öyleyse onlar da seni sevmezler. Bu gayet normaldir. Çünkü seversen sevilirsin kardeþim. Þöyle ki; kocasý sevmezse haným nasýl sevsin? Hocasý sevmezse talebe nasýl sevsin? Babasý sevmezse oðlu sever mi?

Þöyle bitirdi:
- Biz seversek, onlar da bizi severler.