Hasan-ý Basri hazretleri "rahmetullahi aleyh".
Tabiinin büyüklerinden.

Bir gün, bir dostunun cenazesine vardý.
Definden sonra çok aðladý.

Sordular:
- Niçin aðlarsýnýz efendim?

Buyurdu ki:
- Kardeþlerim! Ýþte en son varacaðýmýz yer. Buraya hepimiz gireceðiz. Bunu bile bile nasýl günah iþleriz?

Dinleyenler gözyaþlarýný tutamadýlar.


Günahlarýmý almýþ

Bir gün de, biri gelip arzetti Ona:
- Efendim, filan kes, sizin gýybetinizi yaptý.

Büyük Veli sordu:
- Onun evine niçin gitmiþtin?
- Yemeðe çaðýrmýþtý efendim.

- Neler ikram etti?
- Çeþitli yemeklerle türlü meþrubat.

Esefle baktý yüzüne.
- Bu kadar yemeði karnýnda sakladýn da, þu bir çift sözü neden saklayamadýn? Buyurdu.

Sonra kalktý.
Bir tabaðý hurma ile doldurup ona uzattý:

- Bunu, o adama götür. Ýyiliðine karþý hediyemdir.

Adam þaþýrdý:
- Ne iyiliði efendim. Gýybetinizi yaptý.
- Ýyi ya, günahýmý almýþ. Bundan büyük iyilik olur mu?

Kýzýmý kime vereyim?

Bir gün de huzuruna biri gelip;
- Efendim, bir þey danýþacaktým, diye arzetti.
- Buyur kardeþim.

- Evlenme çaðýnda bir kýzým var. Ýsteyeni çok. Hangisine vereyim acaba?

Buyurdu ki:
- Allah’tan korkana ver. Eðer kýzýný severse, ne âlâ. Sevmezse, Allahü teâlâdan korkar da zulmetmez hiç olmazsa.

- Allah razý olsun efendim.