Kastamonu’da yaþayýp Ýstanbul’da vefat eden Hasan Hilmi Efendi "rahmetullahi aleyh", bir gün sevdiklerine;
- Kardeþlerim, kimi severseniz, ahirette onunla birlikte olursunuz, buyurdu.

Sonra þunu anlattý onlara:

Bir gün eshab-ý kiramdan genç bir kiþi, gayet üzgün ve kederli olarak Peygamber efendimiz aleyhisselama gelerek;
- Ya Resulallah, bir hususu düþündükçe pek çok üzülüyorum. Bu yüzden uykularým kaçýyor, diye arzetti.

Peygamber efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”;
- Neyi düþünüyorsun? diye sordular.

Dedi ki:
- Ya Resulallah! Bu dünyada huzurunuza rahatça geliyor, mübarek sohbetinizle þerefleniyoruz. Bunun için çok sevinçliyiz. Ama ahirette bu nimetten mahrum kalacaðýz galiba.

Efendimiz aleyhisselam;
- Neden? diye sorunca da;

- Çünkü sizin dereceniz Cennette çok yüksek olur, bizimkiyse aþaðýlarda, diye arzetti. Biz orada size ulaþamayýz. O zamanki hasreti düþündükçe kahroluyorum. Zira Cennette olsak bile, sizi görmeden nasýl durabiliriz?

Peygamber efendimiz aleyhisselam gülümsediler:
- Üzülme! Biz Cennette de birlikte olacaðýz.

O sahabinin sevinçten gözleri parladý.
- Sahi mi ya Resulallah?

- Elbette. Çünkü kiþi, dünyada kimi seviyorsa, ahirette de onunla beraber olacaktýr.

O sahabi;
- Oh, elhamdülillah! deyip büyük sevince garkoldu.

Bu haber anýnda duyuldu.
Eshab-ý kiramý, bu müjde kadar sevindiren bir þey olmamýþtýr.

En iyi nasihatçý

Bir gün de “Ölüm”den bahsederken;
- Ölüm, insan için en iyi vaiz ve nasihatçidir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ölümden hiç kimse kurtulamaz. Ölümden ibret almalý, bir gün kendisinin de öleceðini düþünmelidir.

Þöyle bitirdi:
- Her an öleceðini düþünen bir kiþi, kendine çeki düzen verir. Günahlardan el çeker, ibadete sarýlýr.