Þiraz Evliyasýndan Ýbni Hafif hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün “Gýybet” hakkýnda konuþurken;
- Ben þahsen gýybet edecek olsam, anne babamý gýybet ederim, buyurdu.

- Neden efendim? dediler.

- Çünkü sevaplarýmýn baþkalarýna deðil, onlara gitmesini isterim de ondan, buyurdu. Biliyorsunuz, gýybet eden kiþinin sevaplarý, gýybet ettiði kimseye yazýlýr. Onun günahlarý da gýybet edene tabii.

Þöyle devam etti:
- Ahirette, herkesin amel defteri kendisine verilip “Oku!...” denilecek. Bazýsý defterine bakýnca;
- Ya Rabbi, ben þu þu iyilikleri yapmýþtým. Ama onlarý defterimde göremiyorum, diyecek.

Ona cevaben;
- “O sevaplar, gýybet ettiðin kimselerin defterine geçti” denilecek.

Bazýsý da;
- Ya Rabbi, defterimde zina, içki ve kumar günahlarý var. Halbuki ben bunlarýn hiçbirini iþlemedim, diyecek.

Ona da;
- “Evet, sen o günahlarý iþlemedin. Ama din kardeþlerini gýybet ettin. Ýþte o gýybetini yaptýðýn kiþilerin günahlarý, senin defterine yazýldý” denecek.

Onlar bu cevabý iþitince;
- Ah! diyecekler. Keþke aðzýmýza taþ doldurup, dudaklarýmýza kilit vursaydýk da, yapmasaydýk þu gýybet günahýný. Þimdi yapmadýðýmýz günahlarýn cezasýný çekeceðiz.

Ama nafile.
Çünkü iþ iþten geçmiþtir artýk.

Çok piþman olsalar da çaresi bulunmaz o gün.

Acaba sebep nedir?

Bir gün de;
- Efendim, bazý insanlar çok kötü yaþadýklarý halde ölümleri güzel oluyor. Bunun sebebi nedir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Baþkalarý onlarý çok gýybet ettikleri için olabilir, buyurdu.

Ve daha açýkladý:
- Bu kimselerin günahlarý, o gýybet edenlere yükleniyor. Kendileri günahsýz hale geliyorlar.