Ýslam âlimlerinin büyüklerinden Seyyid Ahmet Mekki Efendi hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir sohbetinde;
- Ýnsan yaþlandýkça vücut hücreleri yavaþ yavaþ ölmeye baþlar, buyurdu. Bu arada beyin hücreleri de ölür. Ýnsan ölüm halinde iken bildiklerini unutur, hiç ilmi kalmaz.

Sordular:
- Sevgiler de unutulur mu efendim? Mesela Allah sevgisi, Peygamber sevgisi, Evliya sevgisi.

- Hayýr. Sevgi, beyinde olmaz ki unutulsun.

- Sevgi nerde olur hocam?
- Sevgi, kalbde, yani gönülde olur. Ýnsan ölürken, beynindeki bütün bilgileri unutur. Ama “kalbindeki sevgiler” aynen kalýr. Kalbinde hangi sevgi varsa, onunla ölür ve kýyamet günü o sevgiyle kalkar mezarýndan. Kalbdekiler unutulmaz çünkü.

Kitaplarýn özeti

Bir gün de;
- Bütün kitaplarýn özeti ve bütün nasihatlarýn özü, hülasasý nedir, biliyor musunuz? diye sordu sevdiklerine.

- Bilmiyoruz efendim? dediler.

Buyurdu ki:
- “Ehl-i sünnet”ten hardal tanesi kadar ayrýlan kimselerle arkadaþlýk etmek, onlarla konuþmak, kitaplarýný okumak, öldürücü zehirdir. Ýnsaný sonsuz felakete sürükler.

Ve izah etti:
- Çünkü ehl-i sünnete uymayan bir söz, bir yazý, insanýn kalbinde fena iz býrakýr. Daha kötüsü insanýn iman ve itikadýný sarsabilir. Çok dikkatli olmak lazým.

Cahillerle dinden konuþmayýn!

Sordular:
- Tavsiyeniz nedir efendim?

Buyurdu ki:
- Yabancýlarla her þeyi konuþun. Güreþten, siyasetten, þundan bundan konuþun. Ama dinden, Ýslamiyet’ten asla. Ehli olmayanlarla din konuþulmaz. Rastgele kimselerden din öðrenilmez.

Sordular:
- Peki nereden öðrenilir efendim?
- Ýslamiyet, sadece “Ehl-i sünnet alimleri”nden öðrenilir.

- Öyle alim yoksa efendim?
- O zaman o alimlerin yazdýðý “ilmihal kitaplarý”na müracaat edilir.