Hindistan Evliyasýndan Ziyaeddin Berni hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün þunu anlattý sevdiklerine:

Resulullah efendimiz aleyhisselama bir gün, bir torba dolusu, tam doksan bin altýn hediye gelmiþti.

Efendimiz aleyhisselam, hiç bekletmeden, tamamýný taksim etti eshaba.
Az sonra biri daha geldi oraya.

Lakin ona verecek altýn kalmamýþtý.

Efendimiz aleyhisselam, onun üzülmesine dayanamayýp;
“Kardeþim! Her neye ihtiyacýn varsa, git, benim namýma satýn al. Ben sonra öderim” buyurdular.

Sahabeden biri, Efendimiz aleyhisselama sokularak;
- Ya Resulallah! Gücünün yetmediði þeyle mükellef deðilsin, diye arzetti.

Ama Peygamber efendimize hoþ gelmedi bu söz.
Cevap vermediler.

O esnada baþka bir sahabi yaklaþýp;
- Ya Resulallah! Sen yine ihsan eyle. Bildiðin gibi yap. Allah’ýn mülkü vermekle azalmaz, diye arzetti.

O zaman yüzü güldü Efendimiz aleyhisselamýn.

Tebessüm ederek;
“Ben zaten ihsan etmekle emrolundum” buyurdular.

Öyle yapacaðýna...

Bir gün de þunu anlattý cemaatine:

Kureyþ müþriklerinden birinin Peygamber efendimiz aleyhisselamdan az alacaðý vardý.

Ödeme gününe henüz üç gün varken gelip dayandý kapýya.
Efendimiz aleyhisselamýn yanýnda hazret-i Ömer vardý o anda.

Kapýya çýktýðýnda adam ukala bir tavýrla;
- Ey Abdülmuttalip oðullarý! Siz borcunuzu niçin vaktinde ödemezsiniz acaba? Diye hakaret etti.

Peygamber efendimiz sükut ettiler.
Lakin hazret-i Ömer elinde olmadan gadaplandý.

Aðýr ve sert þekilde azarladý adamý.
Ama bu davranýþý Efendimiz aleyhisselam beðenmediler.

O adam gidince;
“Ya Ömer! Öyle yapacaðýna, bana, borcumu daha önceden ödememi, ona da, alacak isterken insanca davranmasýný söyleyebilirdin” diye ikâz buyurdular.

Hazret-i Ömer “radýyallahü teâlâ anh” yaptýðýna piþman olmuþtu.
Özür diledi Peygamber efendimizden.