Sivas evliyasýndan Þemseddin Sivasi hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün þunu anlattý cemaatine:

Resulullah efendimiz, eshabý ile bir evde otururken, birisi izin isteyip içeri girmek istedi.

Resulullah efendimiz aleyhisselam;
- O gelen Ýblis’tir. Kapýyý açýn, girsin! buyurdular.

Þeytan içeri girince;
- Ya Muhammed! Beni buraya Allah gönderdi. Ýnsanlarý nasýl kandýrdýðýmý doðru olarak sana anlatacaðým, diye arzetti.

Efendimiz aleyhisselam;
- Kimleri, nasýl aldatmaya çalýþýrsýn? diye sordular.

Þöyle anlattý:
- En kuvvetli adamlarýmý alimlere gönderirim. Bazýsýný gençlere; bazýsýný þeyhlere, bazýsýný da ihtiyar kadýnlara musallat ederim. Bir kýsmýný abidlere, bir kýsmýný da zahitlerin baþýna dert ederim.

Efendimiz aleyhisselam;
- Bir misal ver! buyurdular.

Ýblis arzetti:
- Mesela önceki ümmetlerden bir abid, tam yetmiþ sene ihlasla Allah’a ibadet etmiþti. Bu ibadetleri sebebiyle ona öyle bir hâl ihsan edildi ki, dua ettiði her hasta þifaya kavuþurdu. Onun peþine takýldým. Hile ile ona içki içirdim, zina ettirdim ve katil yaptým. Sonunda küfre soktum onu.

Efendimiz aleyhisselam sordular:
- En çok neyi seversin?

Dedi ki:
- Yalaný ve kibri çok severim. Çünkü ilk yalan söyleyen ve ilk kibirlenen benim. Bu ikisi benim sýfatýmdýr. Bunlar kimde varsa, benim dostumdur ve kimde ne kadar varsa, o kadar bana benzemiþ olur.

Efendimiz aleyhisselam sordu yine:
- Sana göre en büyük günah hangisidir?
- Dünya sevgisi ve baþ olma sevdasý.

- Bir Müslüman namaz kýlýnca, Kur’an okuyunca, tövbe edince ne yaparsýn?

- Namaz kýlmaya baþlayýnca adeta beni bir sýtma tutar. Kur’an okumaya baþlayýnca, üzüntümden eririm. Týpký ateþte eriyen kurþun gibi. Tövbe edince, sanki belim kýrýlýr. Saçýmý baþýmý yolarým. “Bütün emeklerim boþa gitti” diye feryat figan ederim.