Mýsýr’da medfun bulunan Velilerden Zeynelabidin Muhammed hazretlerine "rahmetullahi aleyh", bir gün bazý sevdikleri;
- Efendim, bize Peygamber efendimizin mucizelerinden birini anlatýr mýsýnýz, dediler.

- Olur, buyurup, þöyle anlattý:

Bir gün, Sevgili Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” Kureyþ’ten birini imana davet etti.

Adam cevaben;
- Ýman ederim, ama bir þartla, dedi.

Efendimiz aleyhisselam sordu:
- Peki, þartýn nedir?

- Geçen gün Müslüman bir komþumun kýzý vefat etti. Ben onu çok severdim. O kýzý diriltirsen iman ederim.

Efendimiz aleyhisselam;
- Pekala, buyurdu.

Ve hemen kalkýp birlikte kabristana gittiler.
Allah’ýn Resulü “sallallahü aleyhi ve sellem”, orada seslenerek o kýzý ismiyle çaðýrdý.

Kýz dirilip, anýnda çýktý mezardan.
Bu, mucizedir tabii.
Mucizeyi yaratan da Allah’týr ki, Onun gücünün yetmediði bir þey yoktur.

Efendimiz aleyhisselam sordu:
- “Ey kýzým! Dünyaya geri gelmek ister misin?”

Kýzcaðýz edeple cevapladý:
- Ýstemem ya Resulallah!

- “Niçin?”

- Çünkü burasý baba evimden daha rahat ya Resulallah. Ben buraya gelince öðrendim ki, müminin ahireti, dünyasýndan hayýrlýymýþ.

Adam bu olanlarý gözüyle gördü.
Kulaðýyla iþitti.

Hayretten dona kaldý.
Ve bütün hücreleriyle söyledi kelime-i þehadeti.


Allah’ýn izniyle kalk!

Bir gün de sevdiklerine Peygamber efendimizin mucizelerinden þunu anlattý:

Eshab-ý kiramdan Cabir bin Abdullah, bir koyun kesip Efendimiz aleyhisselamý davet etti bir gün.

Resulullah efendimiz, birkaç Eshabýyla teþrif etti o eve.

Ancak eti yerken;
“Yiyin, ama kemiklerini kýrmayýn!” buyurdu.

Öyle yaptýlar.
Cabir bin Abdullah, biriken kemikleri bir araya topladý.

Fahr-i alem Efendimiz mübarek ellerini o kemiklerin üzerine koyup;
“Allah’ýn izniyle kalk!” buyurdu.

O anda dirilip kalktý koyun.

Büyük Veli buyurdu ki:
- Her mucizeyi yaratan Allahü teâlâdýr. Onun, her þeye gücü yeter.