Ýznik’te medfun Kutbüddin-i Ýzniki hazretleri “rahmetullahi aleyh”, birkaç ahbabýna;
- Kardeþlerim, her ne yaparsanýz, yalnýz Allah için yapýn! buyurdu.

Ve ekledi:
- Ahmet’e çalýþýp da, ücretini Mehmet’ten beklemek olmaz.

- Bu, riya mý olur efendim? dediler.

- Evet. Ýnsan kullar için iþ yaparsa, eli boþ kalýr ahirette. Nitekim cenâb-ý Hak ona; “Ey kulum! Sen bu iþi aferin almak için yaptýn. Ýnsanlar da sana aferin dediler. Benden ne istiyorsun?” buyuracaktýr.

Tevekkül nedir?

Ayný sohbette;
- Tevekkül nedir efendim? diye sordular.

- Tevekkül, sebebine yapýþýp, neticeyi Allahü teâlâdan beklemek ve bunun kendisi için hayýrlý olacaðýna inanmaktýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Allahü teâlâ, kendisine güvenen kuluna sahip çýkar.

- Ya insanlara güvenirse efendim? dediler.

- Kullara güveneni, kullarýn eline býrakýr, buyurdu.

Ölüm çok tatlý

Bu zat vefat edince, bir sevdiði onu rüyada görüp;
- Efendim, bize ölüm ve kabir ahvalini anlatýr mýsýnýz, diye rica edince;

- Bunu sana anlatmak o kadar zor ki, buyurdu.

- Neden efendim? deyince de;

- Çünkü sen daha ölmedin ki, buyurdu. Sana ölümü nasýl anlatayým? Daha kabre girmedin ki, kabirden ne bildireyim?

Þöyle devam etti:
- Ama þu kadarýný söyleyeyim. “Ölüm” o kadar tatlý, o kadar tatlý ki, anlatamam. “Kabir”, o kadar rahat, o kadar rahat ki, ifade edemem. Ama herkes için deðil.

- Kimler için hocam?

- Ýmanla ölenler için.

Emr-i maruf önemli

Bir gün de birkaç sevdiðine;
- Mutlaka emr-i maruf yapýn! buyurdu. Çünkü Allahü teâlâ, emr-i maruf yapýlan beldenin hak ettiði azabý tehir eder.

Sordular:
- Ya yapýlmazsa efendim?
- Emr-i maruf yapýlmayan yere, azab-ý ilahi gelir.