Zile Evliyasýndan Mustafa Kuddusi Efendi “rahmetullahi aleyh”, bir sohbetinde;
- Elhamdülillah! Rabbimize ne kadar þükretsek azdýr, buyurdu. Çünkü bize “Ýman” nimetini ihsan ettiði gibi, “ibadet” etmeyi de nasip etti.

Sordular:
- En kýymetli ibadet nedir efendim?

- Namazdýr. Çünkü namaz, bize her gün Allahü teâlâyý hatýrlatýyor. Bu da, “Zikir”dir iþte.

Þaþýrdýlar.
- Zikir midir efendim?

- Evet. Namaz, Allahü teâlâyý zikretmeye sebep oluyor. Hem günde beþ defa deðil, çok daha fazla hatýrlatýyor.

Ve izah etti:
- Þöyle ki; “Namaza ne kadar var?” yahut, “Ezan okundu mu?” veya “Kalkýp abdest alayým” gibi konuþmalar, hep zikirdir. Çünkü bu konuþmalar, Allah’ýn emri olan “Namaz”la ilgilidir. Dolayýsýyla Allahü teâlâ hatýrlanýyor, Allah zikredilmiþ oluyor.

Þöyle bitirdi:
- Allah’ý hatýrlamak, kalbin ilacýdýr.

Nefs iþe yarýyor

Bir gün de;
- Nefs, Allah’ýn düþmanýdýr, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Bu nefs ölmez, hiç yok olmaz. Hiç kimsenin nefsi yok olmaz.

Hikmetini sordular.
- Çünkü nefs iþe yarýyor, buyurdu.

Merak ettiler:
- Nefs ne iþe yarýyor efendim?

- Onunla cihat yapýlýyor. Cihatla da insan, melekten daha yüksek oluyor. Onun için nefs ölmez.

- Peki zayýflamaz mý efendim?

- Zayýflar elbette. Ýbadet yaparak zayýflar. Nefsin en büyük düþmaný ibadettir çünkü. En mühim ibadet de, “namaz”dýr. Bu, öyle bir nimettir ki, her namazda nefs kahrolur, takattan düþer, zayýflar ve insaný aldatamaz olur.

Þöyle bitirdi:
- Nefsin þerrinden, namazla kurtulur insan.