Nazilli Evliyasýndan Muhammed Zühdi Efendi “rahmetullahi aleyh”, bir sohbetinde;
- Bir kimse Peygamberlerin ibadetlerini yapsa, fakat üzerinde bir kuruþluk “kul hakký” bulunsa, bunu ödemedikçe Cennete giremez, buyurdu.

- Allah affetmez mi efendim? dediler.

- Hayýr. Kul hakkýyla gidenin iþi, adalete býrakýlýr. Adaletin ise ne þekilde tecelli edeceði belli olmaz. Çok kimse, alacaklý olarak gittiðini zanneder. Ama orada iþ tersine dönüp borçlu çýkar ve periþan olur.

Büyükleri sevin!

Bir gün de;
- “Ehl-i sünnet alimleri”ni tanýyan, seven ve sohbetlerinde bulunan kimse müþrik olmaz, buyurdu. Bunlar, her türlü haramý iþleyebilir, ama küfre kaymaz ve küfür üzere ölmezler.

- Neden efendim? dediler.

- Çünkü bu büyüklerin sohbeti bereketiyle cenâb-ý Hak onlarý küfre girmekten korur. Ama o büyük zatlarý göremeyen ve sohbetinde bulunamayan, üzülmesinler.

- Niçin hocam?

- Çünkü o Ýslam büyüklerinin kitabýný severek okuyanlar da bu nimete ortaktýr. Onlar da küfürden korunurlar.

Niyet çok mühim

Bir gün de sohbetinde;
- Bu dünyada, dünya için yapýlan iþlerin hepsi “dünya iþi”dir, buyurdu. O iþlerin faydasý, yalnýz dünyada görülür. Ahirette ele bir þey geçmez.

- Ýbadetler de böyle midir efendim? dediler.
- Evet. Namaz da olsa, aynýdýr.

- Peki hangi iþler ahiret iþidir efendim?
- Ahiret için yapýlan, yani ahirette bize faydasý olacak iþler, “ahiret iþi”dir.

Þöyle devam etti:
- Her iþi yaparken; “Ben bu iþi niçin yapýyorum?” diye sorun kendinize. Eðer “Allah için”se, yapýn. Ahiret’te karþýnýza çýkacaktýr. Allah için deðilse, böyle iþlerin dünyada faydasýný görürsünüz. Ama ahirette elinize bir þey geçmez.