Bursa’da medfun bulunan Velilerden Pir Emir Sultan’a “rahmetullahi aleyh“, bir gün;
- Efendim, bize “Namaz”ýn öneminden bahseder misiniz, dediler.

Þu hadiseyi nakletti onlara:

Bir gün Peygamber efendimiz aleyhisselam;
- “Birinin evi önünde nehir olsa ve her gün beþ kere bu nehirde yýkansa, üzerinde kir kalýr mý?” diye sordu eshabýna.

Eshab-ý kiram;
- Hayýr ya Resulallah! Hiç kir kalmaz, dediler.

Bunun üzerine;
- “Ýþte, beþ vakit namazý kýlanlarýn da, böyle küçük günahlarý affolunur” buyurdu.

Cemaatten biri sordu:
- Efendim, bir kimse, (O halde, hem namaz kýlarým, hem de istediðim gibi keyf sürerim. Nasýl olsa günahlarým affolur) derse, böyle düþünmesi doðru mudur?

- Hayýr. Çok yanlýþ. Çünkü her namaz günahlarý affettirmez. Þartlarý ile, edepleriyle kýlýnýp, kabul olan bir namaz, günahlarý döker.

Ve ilave etti:
- Sonra, küçük günahlarý affolsa bile, küçük günah iþlemeye devam etmek, “büyük günah” olur. Büyük günah iþlemeye ýsrar etmek de, “küfr”e sebep olur.

Namazýn önemi

Bir gün de “Namaz”ýn ehemmiyetini anlatýrken;
- Özürlü veya özürsüz olarak bir vakit namazý kazaya býrakanýn, bunu hemen kaza etmesi lazýmdýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Yalnýz Hanbeli mezhebinde böyle deðildir.

- Nasýldýr efendim? dediler.
- Namazýný kaza etmesi lazým gelmez. Çünkü bu mezhepte, namazý özürsüz terk eden mürted olur. Önce küfürden tövbe etmesi lazýmdýr. Sonra kazasýný kýlar.

- Diðer mezheplerde nasýldýr efendim?
- Onlarda özürsüz namaz kýlmayan kâfir olmazsa da, “büyük günah” iþlemiþ olur.