Bir gün, Ebüdderda hazretlerinin “radýyallahü anh“ ziyaretine bir genç geldi.
- Hocam! Sizden bir hadis öðrenmeye geldim.

- Ne için öðreneceksin hadisi?
- Amel etmek ve baþkalarýna da öðretmek için.

- Peki evladým, dedi.

Ve þu hadis-i þerifi nakletti:
"Bir kimse, sýrf dinini öðrenmek ve baþkalarýna da öðretmek için birkaç adým yürürse, melekler, onun ayaklarý altýna kanat gerer ve onun için dua ve istiðfar ederler".

Filandan davacýyým

Bir genç de hazret-i Ebüdderda’ya geldi bir gün.
- Ben filandan davacýyým.

- Niçin?
- Diþimi kýrdý.

Þefkatle baktý gence:
- Onu affet evladým.
- Hayýr, asla affetmem.

- Ama Efendimiz aleyhisselam ne buyuruyor biliyor musun?
- Ne buyuruyor hocam?

- Birinden zarar gören kimse onu affederse, Allahü teâlâ da onu affeder, buyuruyor.

Fikri deðiþti gencin.
- Öyleyse ben de affettim, dedi.

Gýybet haramdýr

Yine birinin arkasýndan konuþup gýybetini yapýyordu insanlar.
Ebüdderda hazretleri ikâz etti:
- Gýybet haramdýr, vazgeçin!

Ama vazgeçmediler.

Bu defa sordu onlara:
- O kiþi bir kuyuya düþse, ne yaparsýnýz?
- Koþup kurtarýrýz hemen.

- Ateþte yandýðýný görseniz?
- Canýmýz pahasýna kurtarýrýz.

- Peki, niye gýybetini yaparsýnýz öyleyse?

O zaman vazgeçtiler.

Kendinizi ölmüþ bilin!

Bir gün de bazý gençlere buyurdu ki:
- Kendinizi ölmüþ bilin. Zira ölüm muhakkaktýr.

Ve ekledi:
- Ölümden sonra olacaklarý bilseydiniz, hiçbir þeyi severek yiyemez, isteyerek su içemezdiniz.

Gencin biri sordu:
- Nefsimi günahtan men edemiyorum. Ne yapayým?

- “Ölüm”ü düþün! Ölümü düþünen günah iþleyemez.