Ýmam-ý Gazali hazretleri "rahmetullahi aleyh". Büyük Ýslam alimi. O anlatýr:
- Günah iþlenince, kalbe siyah bir leke gelir. Bu lekeyi, tek bir þey temizler.
- O nedir? dediler.

- Piþmanlýk ateþidir, buyurdu.

Öyle kul vardýr ki…

Resulullah efendimiz aleyhisselam buyurdu:
- Öyle kul vardýr ki, günahý sebebiyle Cenneti kazanýr.

Eshab sorar:
- Bu, nasýl olur?

Buyurur ki:
- Günahýna öyle piþman olur ki, o günahý silinir. Sevap yazýlýr yerine.

Hatta, þeytan bile hayret eder ve
- Keþke onu günaha sokmasaydým, der.

Allah beni affeder mi?

Ve þu menkýbeyi anlatýr:
Ýsrailoðullarý zamanýnda bir kiþi vardýr. Fasýk olup, her iþi günahtýr.
Ama bir gün piþman olur. Tövbe etmek ister günahlarýna.

Düþünür ki:
- Pek çoktur günahým. Tövbe etsem, affeder mi Allah’ým?

Gider, sorar bir alime.
- Doksandokuz kiþi öldürdüm. Tövbe etsem kabul olur mu?
- Hayýr olmaz!

Kýzar, onu da öldürür.
Gider baþka alime.

Ve sorar:
- Yüz kiþiyi öldürdüm. Tövbem kabul olur mu?
- Olur. Ama terk et bu diyarý. Falan köye git. Ýyidir insanlarý.

Hemen tövbe eder.
Sonra, o köye doðru yola çýkar.

Ama yarý yolda biter ömrü.
Vefat eder.

Azap ve rahmet melekleri, ruhunu götürmeye gelirler.
Ama anlaþamazlar.

Zira iki taraf da;
- Bu mevta bize ait, demektedir.

Hak teâlâya arz ederler.

Ferman-ý ilahi gelir:
- Ölçün iki tarafý. Nereye daha yakýn?

Ölçerler.
Ýyi köye, bir karýþ daha yakýndýr.

Durum anlaþýlýr.
Ruhunu rahmet melekleri alýr.