Hazret-i Osman “radýyallahü anh“, bir akþam vakti halife hazret-i Ömer’i “radýyallahü anh“ ziyaret için makamýna gidip selam verdi.

Ancak o, gecikmeli olarak almýþtý selamýný.
Hazret-i Osman üzülüp sitemle sordu:
- Ya Ömer, selamýmý neden geç aldýn?

Halife izah etti:
- Ya Osman! Sen odaya girip selam verdiðin anda ben bir devlet iþiyle uðraþýyordum. Önümde devlete ait kandil yanýyordu. Az bir iþim kalmýþtý. Acele bitirip onu söndürdüm. Ve þahsi kandilimi yakýp cevap verdim sana. Bu arada biraz gecikti tabii, özür dilerim.

Sonra mahcup bir eda ile baktý ona.
- Ne olur hakkýný helal et!

Hazret-i Osman takdirle baktý arkadaþýna.
- Helal olsun kardeþim. Sen de helal et.
- Helal olsun.

Ve sevgiyle kucaklaþýp sohbet ettiler uzun müddet.

Þikayete gelmiþti ama...

Bir gün de, bir Müslüman hanýmýna kýzýp geldi hazret-i Ömer’in kapýsýna.
Þikayet edecekti onu Halifeye.

Lakin tam kapýyý çalacaktý ki, bazý sesler iþitti içerden.
Gayri ihtiyari duydu söylenenleri.

Bir kadýn sesiydi bu.
Evet, hazret-i Ömer’in hanýmý hiddetle baðýrýp çaðýrýyordu Halifeye.

Peki ya Halife?
Hiç cevap vermiyor, sükut ediyordu.

Adam o þaþkýnlýkla ne yapacaðýný bilemedi.
O hazret-i Ömer ki, öfkelendiðinde vücudunun kýllarý cübbesinden dýþarý fýrlar, gadabýna, meþhur kumandanlar bile dayanamazdý.

Ama þimdi kendisine baðýrýp çaðýran hanýmýna karþý sesini çýkarmýyordu.
Kafasý karýþtý adamýn.

Þikayetten vazgeçip geri döndü.
Ama hazret-i Ömer, görmüþtü onu.

Seslendi arkasýndan:
- Ey Müslüman! Niçin gelmiþtin?

Adam söylemek istemedi.
Ancak Halife ýsrar edince mecbur kaldý söylemeye.
- Efendim hanýmýmdan þikayet edecektim size biraz.

Hazret-i Ömer gülümsedi.
- Bizimkinin baðýrtýsýný duyunca vazgeçtin deðil mi?

Sonra da buyurdu ki:
- Bak kardeþim, hanýmýmýn benim üzerimde çok hakký vardýr. Her türlü hizmetimi severek yapar, çocuklarýma bakar, evimi bekler. Ben de onun böyle kusurlarýný affederim. Hem sonra Müslüman bir haným “Cennet nimeti”dir. Ben onunla, Cennette de birlikte olacaðým. Hiç üzer miyim onu?

Adam minnet duygusu içinde baktý Halifeye.
- Öyleyse ben de affettim hanýmýmý, dedi. Onu hiç üzmeyeceðim artýk.