Derviþ Ahmed Semerkandi "rahmetullahi aleyh", Maveraünnehr bölgesinde yetiþen alim ve Velilerin büyüklerindendir.

Bir zaman kadý (hakim) yapmak istediler bu zatý.

Ancak o kabul etmedi.
Kul hakkýna girerim, diye korktu.
Israr ettiler, yine kabul etmedi.

Zorladýklarýnda;
- Yeminle söylüyorum ki, ben hakimlik yapamam, buyurdu.

Bu defa kýzýp;
- Sen yalan söylüyorsun! dediler.

Buyurdu ki:
- Pekala, siz yalan söyleyen birini mi kadý yapacaksýnýz?

Hayretle birbirlerine bakýp, sonra lafý deðiþtirdiler:
- Yok yok, doðru söylüyorsun.

- Doðru söylüyorsam, inanýn öyleyse. “Ben hakimlik yapamam” diyorum.

Bir cevap veremeyip vazgeçtiler kadý yapmaktan.

Saadetlerin baþý

Bir gün de bu zata;
- Dünya ve ahiret saadetlerinin baþý nedir efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Allahü teâlânýn rýzasýna kavuþmaktýr, buyurdu.

Sordular.
- Buna nasýl kavuþulur efendim?

- Allahü teâlânýn emirlerini yapýp yasak ettiklerini yapmamakla. Ama bir þartla. Bunlar ihlasla yapýlmalýdýr.

- Yani Allah için mi efendim?

- Evet. “Ýhlas”, kalbin temiz olmasý demektir. Kalbin temiz olmasý da, o insanýn Ýslamiyet’e uyup uymamasýyla anlaþýlýr.

- Buna nasýl kavuþulur hocam?
- Resulullah efendimiz aleyhisselamý ve Onun yolunda olan din büyüklerini çok sevmekle, buyurdu.

Birbirinizi çok sevin!

Bir gün de, sevdiklerine;
- Birbirinizi çok sevin. Allahü teâlâ, birbirini çok seven Müslümanlara azap yapmayacak, buyurdu.

Peþinden sordu:
- Mümin ne demektir, bilir misiniz?

- Ne demektir hocam?

- Mümin, “affedici insan” demektir.