Allah adamlarýndan bir büyük evliya zat.
Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretleri “kuddise sirruh".

Bir gün, bir genç gelir bu zata ve;
- Efendim, ben bu yolda kemale gelmek istiyorum, der.

Büyük Veli;
- Çok iyi, ama zor iþ, buyurur.

- Riyazet yapsam efendim?
- Yine zor.

- Peki, kolayý yok mu bunun efendim?
- Var tabii. Bir evliyanýn kalbinde yer almak. Yani bir Velinin gönlüne girip, onun sevgisini kazanacaksýn.

- Öyle zatlar yoksa efendim?
- Kitaplarý var. Eskiden yaþamýþ mübarek zatlarýn mesela Ýslam alimlerinin göz bebeði Ýmam-ý Rabbani hazretlerinin Mektubat kitabýný oku. Kitap okumak, sohbet etmek gibidir. Bir Velinin kitabý edeble okunursa, o Velinin kalbinden, okuyanýn kalbine feyiz akar.

- Feyz ne demek hocam?
- Nur demektir. Yani o kalb nurlanýr, temizlenir. Kalb temizlenince, haramlar çirkin gelir. Ýbadet yapmak zevkli ve kolay olur.

Düþmanýndan sakýn!

Bir gün de bir genç gelir huzuruna, selam verir.
Büyük Veli selamýný alýp;

- Buyur evladým, der.
- Nasihatýnýzý almaya geldim efendim.

Gence þefkatle bakýp;
- Düþmanýndan sakýn evlat! Buyurur.

Delikanlý arzeder:
- Benim düþmaným yok ki efendim.

Büyük Veli tebessüm eder:
- Olmaz olur mu evladým? Düþmanýn dýþarýda deðil, senin içinde.

Genç þaþýrýr:
- Ýçimde mi efendim?
- Evet. En büyük düþman, insanýn nefsidir oðlum. Yani kendisidir. “Nefs”, Allahü teâlâya da düþmandýr. Bir tek arzusu vardýr onun.

- O nedir efendim?
- Sahibini yakmak. Hem de ebediyyen.

- Ondan nasýl korunurum hocam?
- Arzularýnýn yapmamakla. Yani Ýslamiyet’i öðrenip ona göre yaþarsan, nefsinin zararýndan korunmuþ olursun.