Ebu Abdullah Maðribi "rahmetullahi aleyh", Evliyanýn büyüklerindendir.
Tur-i Sina’da vefat etti.

Bir gün nasihat isteyen bir gence;
- Ölüm var evladým. Ölüme hazýrlan! buyurdu.

Bu nasihat, garibine gitti delikanlýnýn.

"Allah Allah!" dedi içinden, "Ölüme hazýrlan diyor. Halbuki ben daha gencim. Niye böyle söylüyor ki? Hele bir yaþlanayým. Ölüme o zaman hazýrlanýrým".

O böyle düþünürken;
- Evet evladým, buyurdu. Henüz gençsin. Ama unutma ki, ecel genç ihtiyar tanýmýyor.

Sonra sordu ona:
- Sen genç iken ölenleri hiç görmedin mi evladým?
- Gördüm hocam.

- Çocuk yaþta ölenleri?
- Onlarý da gördüm efendim.

- Bebek iken ölenler de var deðil mi?
- Evet efendim.

- Bak evlat, genç yaþta ölenlerin sayýsý, yaþlý iken ölenlerden daha çoktur, buyurdu. Bebek iken ölenler de genç iken ölenlerden fazladýr.

Delikanlý etkilendi bu sözlerden.
Beþ vakit namaza baþladý.

Ve kýlýp bitirdi kazalarýný.
Çok geçmeden vefat etti.

Evet, büyük zatýn dediði gibi ecel, genç iken yakalamýþtý o delikanlýyý da.

Akýllý insan

Bir gün de sevdikleriyle sohbet ederken;
- “Akýllý insan”, kýþýn ihtiyacýný yazdan hazýrlar, öyle deðil mi? diye sordu.
- Evet efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- “Ahiret azýðý”ný dünyada iken hazýrlayan da böyle akýllýdýr iþte. Kýþ gelip çatmadan odun kömür almak, nasýl akýllýlýk ise, ölüm gelmeden önce ölüme hazýrlanmak da akýl icabýdýr.

Çok sevmek için

Bir gün, yeni bir talebesi;
- Hocam, sizi çok sevmek istiyorum, ne yapayým? diye sordu bu zata.

Cevabýnda;
- Öyleyse buradaki arkadaþlarýný çok sev evladým, buyurdu.

Genç anlamadý bundaki inceliði.
- Hocam, ben sizi çok sevmek istiyorum, dedi.

Mübarek zat gülümseyip;
- Evladým, arkadaþýný sevmeyen, hocasýný sevemez, buyurdu.