Manisa Velilerinden Derviþ Ali Efendi "rahmetullahi aleyh" gizli Hak aþýklarýndandýr.
Bir gün talebelerine;
- Beni seviyor musunuz çocuklar? diye sordu.

Hepsi bir aðýzdan;
- Elbette hocam, hem de çok seviyoruz, dediler.

Sordu yine:
- Peki, bu sevgi kimdendir? Benden mi, sizden mi?

Talebeler önce durakladý.
Sonra cevapladýlar:
- Bizdendir hocam.

Bunun üzerine;
- Peki öyleyse, madem sevgi sizdendir, sevin beni bakalým! buyurdu.

O anda hepsinin kalbinde bir soðukluk baþladý.
Ve o sevgi silindi tamamen.

Ýzi bile kalmadý.
O zaman anladýlar hatalarýný.

Ve büyük üzüntüyle;
- Aman hocam! Hata ettik, özür dileriz, dediler. Sevgi bizden deðil, sizdendir. Siz istemezseniz biz sizi sevemeyiz.

Böyle söyler söylemez, kavuþtular eski hallerine.
Kalbleri yine o sevgiyle doldu taþtý.

Feyz alabilmek için

Bir gün de bu zata;
- Efendim, Evliyadan feyz gelip gelmediði nasýl anlaþýlýr? diye sordular.

Cevabýnda;
- Eðer ibadetler tatlý, günahlar çirkin geliyorsa, feyz geliyor demektir, buyurdu. Tersi olursa, o zaman feyz gelmiyordur.

Ve ekledi:
- Evliyadan feyz alabilmek için onlarý sevmeli ve nasihatlarýna göre yaþamalýdýr.

Sordular:
- Feyzin gelmesine mani olan þeyler nelerdir efendim?
- Biri, evliyayý sevmemek, öbürü günah iþlemektir, buyurdu.

- Peki çaresi ne hocam?
- O büyükleri sevmek ve istiðfar etmektir. Onlar sevilir ve tövbe edilirse, feyz kapýsý açýlýr.