Yemen’in büyük Velilerinden Ebu Bekir Eþ-Þeli hazretleri "rahmetullahi aleyh", bir gün boþ vakit geçiren insanlarý gördü sokakta.
Çok üzüldü.

Yanlarýna yaklaþýp;
- Kardeþlerim, bu dünya, oyun ve eðlence yeri deðildir. Yakýnda bu boþ geçirdiðiniz vakitler için çok piþman olacaksýnýz, buyurdu.

Bu üç cümlecik nasihat, çok tesir etti onlara.
O günden itibaren ibadete sarýlýp boþ vakit geçirmediler artýk.

Seven, söz dinler

Bir gün de, sevdiklerine "Muhabbet"ten bahsediyordu ki;
- Ýnsan, sevdiðinin sözünü dinler, öyle deðil mi? diye sordu.

- Elbette efendim, dediler.

- Yani ona itaat eder deðil mi?
- Evet efendim.

Buyurdu ki:
- Ýþte sevmenin birinci þartý itaattir. Seven, sevdiðine itaat eder. Ýtaat yoksa, o zaman sevgi de yoktur.

Allah için yapýn

Bir gün de;
- Kardeþlerim, þu dünyada Allah için yapýlmayan hiçbir iþte tat yoktur, buyurdu.

Sordular:
- Allah için yapýlýrsa efendim?
- Onlar, ahiretten sayýlýr. Ama dünya için yapýlýrsa, o zaman bir hiçtir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Çünkü dünya, hayaldir, fanidir, aldatýcýdýr, vefasýzdýr. Arkasýna takýlanlara en büyük fenalýðý yapar.

Cihat nedir?

Bir gün de;
- Cihad nedir? diye sordular bu zata.

Cevabýnda;
- Cihad, Allah için Ýslam’a hizmettir, buyurdu. Ama kolay tarafý yoktur bu hizmetin.

Ve açýkladý:
- Çünkü bu hizmet ihlas ister, sabýr ister, kýsacasý güzel ahlak ister. Memurluða benzemez. Bu iþte izin, mesai, gece ve gündüz mefhumlarý düþünülmez.

Þöyle bitirdi:
- Hizmet, sýkýntýlý iþtir yani. Ama bu hizmette çok sýkýntý çeken, ahrette çok nimetlere kavuþur.