Manisa’nýn Topçu Asým mahallesindeki bir türbede bir Veli yatýyor.
Attar Hoca "rahmetullahi aleyh".

Bir gün sevdiklerine;
- “Allah dostlarý”ný sevmeyen kimse, dünyaya meyil ve muhabbetten kurtulamaz, buyurdu. Severse, kurtulur.

- Hikmeti nedir efendim? dediler.

- Çünkü onlarýn kalblerinde “dünya sevgisi” yoktur, buyurdu. Onlarý sevenler de kavuþur bu nimete.

Ýlmihal okuyun!

Bir gün de bu zata;
- Efendim, bir araya geldiðimizde ne yapmamýzý tavsiye edersiniz? diye sordular.

Cevabýnda;
- Faydalý þeyler konuþun, buyurdu. Yahut açýn, bir “Ýlmihal kitabý” okuyun. Bir sayfa da olsa, okuyun. Dinden bir mesele öðrenmek, gece sabaha kadar ibadet etmekten daha sevaptýr. Hem ilim öðrenmek, kalbi de temizler.

Ve ekledi:
- Unutmayýn ki her þeyin bir rýzký vardýr.

Sordular:
- Kalbin de mi efendim?
- Evet. Kalbin rýzký, dini ilimdir. Bir kimse dinini öðrenmezse, kalbi rýzýksýz kalýr, hasta olur.

- Bu, nasýl anlaþýlýr hocam?
- Günahtan zevk almasýyla. Kalbi temiz ve nurlu olanlara günahlar çirkin gelir. Günahtan zevk almak, kalbin hasta olduðunu gösterir. Tedavi edilmezse ölebilir de.

- Kalb de ölür mü efendim?
- Elbette. Kalbin ölmesi, mâzallah küfre düþmesidir.