Abdülkerim Efendi "rahmetullahi aleyh", Sultan Fatih devrinde Edirne’de yaþamýþ bir Velidir.

Keramet ehli ve sözü tesirlidir.

Þöyle ki:
Vezirlerden biri, bir günaha müptela olur.
Bir türlü kurtulamaz.

Ama çok üzülür.
Kurtulmak için çareler düþünür.

Derken, çalýnýr kapýsý bir sabah erkenden.
Açtýðýnda, Abdülkerim Efendi’yi görür eþikte.
- Buyurun efendim! der. Hoþ geldiniz!

Bir müddet sohbet ederler.
Sonra, kalkar mübarek zat, gitmek için izin ister.
Tam kapýdan çýkacaktýr ki, birden geri döner:

- Paþa! Sana Allah için bir þey diyeyim mi?
- Buyurun efendim, himmet edersiniz.

Þefkat dolu bakýþlarýný ona çevirir;
- “Günah ateþtir” buyurur. “Akýllý insan, kendini Cehennem ateþinden koruyandýr!”

Bu iki çift söz, söküp atmýþtýr vezirin kalbinden o günah arzusunu.
Artýk istese de, iþleyemez o günahý.

En iyi Müslüman

Bir gün de sevdikleriyle sohbet etmektedir ki, biri sorar:
- Efendim, iyi bir Müslüman nasýl olur?

Cevap, kýsa ve özdür:
- Ýyi Müslüman, önce dinini öðrenir, doðru anlar, öðrendiðiyle amel eder ve bunlarý baþkalarýna da öðretmeye çalýþýr. Sonra o, kimseyi incitmez.

- Hiç namaz ve oruçtan bahsetmediniz, derler.

Ýzah buyurur:
- Namaz ve oruç, kulluk vazifemizdir. Elbette yapacaðýz. Ama bilin ki, Müslümanlýk sadece namaz ve oruçtan ibaret deðildir. Bunlarý yaptýktan sonra mühim olan, kimseyi incitmemektir.

Bana nasihat edin

Abdülkerim Efendi, bir gün çarþýdan eve dönmektedir ki, bir genç, edeple yaklaþýr, selam verir.

Selamýný aldýktan sonra þefkatle bakar gence:
- Buyur evladým, benden bir isteðin mi var?
- Evet efendim.

- Buyur, ne istiyorsun?
- Biraz nasihat.

Mübarek zat, elini þefkatle koyar gencin omzuna.
- Bak evlat! buyurur. Bu dünyada her ne yaparsan, ahirette hepsinin hesabý var.

Ve devam eder:
- Cevabýný verebileceðin yani dinimize uygun her iþi yap. Korkma. Ama cevap veremeyeceksen, yaklaþma. Çünkü günah ateþtir, seni yakar.