Ýstanbul’da yetiþen Velilerden Ebu Said bin Sunullah hazretlerinin "rahmetullahi aleyh", Ahmet Efendi diye bir sevdiði vardý ki, hastalandý bir gün.

Hemen bir mektup yazýp gönderdi bu zatýn yakýn bir talebesine.

Mektubunda;
- Hocamýza selamýmý söyle, bana dua etsin! diye yazdý.

Ama hasta olduðunu bildirmedi.
Mektup o talebeye ulaþýnca açýp okudu.

Ve koþtu hemen bu zata.
- Hocam, Ahmet Efendiden mektup aldým. Size selamlarý var. Dua istiyor.

Ebu Said hazretleri;
- Aleyküm selam, dedikten sonra;
- Sen de ona selam yaz, buyurdu.

Ve ekledi:
- Þu þu ilaçlarý kullanýrsa inþallah iyileþir, diye de bildir ona.

Talebe hiçbir þey anlamamýþtý.
- Peki efendim, deyip bildirdi bunu mektupla kendisine.

Ahmet Efendi, hocasýnýn tavsiye ettiði ilaçlarý kullanýp þifaya kavuþtu.

En önce lazým olan þey

Bu zat, bir gün sevdiði bir gence sordu:
- Ýnsana en önce lazým olan þey nedir, biliyor musun evladým?
- Bilmiyorum hocam.

- Ýtikadýný düzeltmektir.
- Bu, neden çok mühim?

- Çünkü Cennete "Doðru iman"la girilir de ondan.
- Ya doðru olmazsa?

- O zaman Cehennemden kurtuluþ olamaz ahirette.
- Ýmandan sonra mühim olan þey nedir hocam?

- Amel, yani ibadettir.
- Ýbadetlerin en mühimi?

- “Beþ vakit namaz”dýr.
- Namaz kýlan kötülük yapamazmýþ hocam, bu doðru mu?

- Evet ama bir þartla.
- Nedir o þart?

- Bütün erkanýna tam riayet ederek kýlýndýðý takdirde.
- Hocam, ölüm acýsý her acýdan daha þiddetliymiþ, öyle mi?

- Evet ama bu herkese göre deðiþir. Mesela kâfirler, ölüm acýsýný çok þiddetli olarak hissedecekler.

- Ya müminler efendim?

- Halis müminler hiçbir þey hissetmez. Hele þehitler, acý yerine büyük haz duyarlar. Sýcak çöl ortasýnda içilen serin bir þerbet gibi.