Erzurum’da yetiþen Molla Osman Efendi "rahmetullahi aleyh", bir sohbetinde;
- En büyük nimet "Ýman"dýr, buyurdu. Ýman doðru olmazsa Cehennemden kurtuluþ olamaz.

Ve ekledi:
- Eskiden insanlar, günah iþlemekten korkardý. Bugünkü Müslümanlar ise imanýný kaybetmekten korkmalý, hatta titremelidirler.

- Ne tavsiye edersiniz efendim? dediler.
- Çare, Ýslamiyet’e uymaktýr. Uyabilen, imanýný kaybetmez.

En zor þey

Bir gün de sohbetinde;
- Dünyada en zor þey, hak söze "Peki" demektir, buyurdu. Çünkü nefs mani olur.

Ve ekledi:
- Ebu Cehil, Resulullaha bir defa "Peki" deseydi, hazret-i Ömer gibi olurdu. Hazret-i Ömer de eðer "Hayýr" deseydi, Ebu Cehilden daha tehlikeli olurdu.

Þöyle bitirdi:
- Tarih boyunca yapýlan bütün savaþlar, Ýslam’a "Peki" diyenlerle "Hayýr" diyenler arasýnda olmuþtur. Yoksa bu, bir kuru kavga deðildir.

Bilmeden olmaz

Bir gün de;
- Kardeþlerim "Ýslamiyet"in bize kadar gelmesi, can, mal ve kan vererek olmuþtur, buyurdu.

Ve ekledi:
- Çünkü bu dinin iki ana temeli vardýr. "Öðrenmek" ve "Öðretmek". Öðretmek biterse, din biter.

- Biter mi efendim? dediler.
- Evet. Ýmkaný olduðu halde emr-i maruf yapmayan, büyük vebal altýndadýr.

- Neden efendim?
- Çünkü kendinden sonrakilerin Cehenneme gitmesine seyirci kalmýþtýr. Halis Müslüman, kendisine gelen bu bayraðý, kendinden sonrakilere ulaþtýrmadan can veremez.

Ve ilave etti:
- Ya oðluna verecektir, ya kýzýna, ya da talebesine. Ama mutlaka verecektir.

- Ya Vermezse hocam?

- Vermeden ölürse, azap olarak ona yeter. Çünkü Cenâb-ý Hak, ahirette hepimize; "Benim dinimi, benim kullarýma öðretmek için ne yaptýn?" diye soracaktýr.