Ahmet Mürþidi Efendi "rahmetullahi aleyh", Diyarbakýr’da yaþamýþ Velilerden.

Bir gün, bir genç geldi yanýna.
- Hocam, bir türlü günahtan kurtulamýyorum. Ne yapayým?

- Namaz kýlýyor musun evladým?
- Eh iþte.

- Olmaz. Beþ vakit namazýný tam kýlacaksýn.

- O zaman kurtulur muyum günahtan?
- Evet evladým. Hangi günah olursa olsun, kurtulursun. Beþ vakit namazýný güzelce kýlarsan, artýk günah iþleyemezsin.

Genç sevinmiþti.
- Sahi mi hocam?
- Evet. Allahü teâlâ öyle buyuruyor çünkü.

- Ne buyuruyor?
- “Kusursuz kýlýnan bir namaz, insaný pis, çirkin iþleri iþlemekten korur” buyuruyor.

- Tamam hocam. Artýk namazlarýmý tam kýlacaðým.

Cehenneme girmemek için

Bir gün de, evinden çýkmýþtý ki, bir delikanlý yanaþtý yanýna.

Ve sordu:
- Efendim, Cehenneme hiç girmemenin yolu var mý?
- Var evladým.

- O nedir hocam?
- Dosdoðru iman etmek. Cehennem küfrün karþýlýðýdýr evladým. Ýman ve itikadýný “Ehl-i sünnet”e göre düzeltirsen, hiç Cehenneme girmezsin.

- Ya iþlediðim günahlar?
- Onlar, dünya sýkýntýlarý, kabir ve kýyamette çekeceðin sýkýntýlarla affedilir. Sen bir anne gördün mü ki, yavrusunu ateþe atsýn?

- Olmaz hocam. Bu mümkün deðil.
- Allahü teâlânýn kullarýna merhameti, bir annenin yavrusuna olan merhametinden daha çoktur evladým. Halis müminleri ateþte yakmaz.