Hindistan Evliyasýnýn büyüklerinden Salih Gülabi hazretleri ”rahmetullahi aleyh“, bir gün evladý vefat eden birine;

- Kardeþim, hepimiz, Allahü teâlânýn mülküyüz ve Onun huzuruna gideceðiz, buyurdu. Baþýmýza gelen böyle sýkýntýlar, görünüþte çok acý olsa da hakikatte ilerletici, yükseltici ilaçlardýr.

Adam þaþýrdý.
- Ýlaç mý dediniz efendim?

- Evet. Ýlaçlar elbette acý olur. Bu acýlarýn, dünyada sebep olduðu faydalar, ahirette beklediðimiz nimetlerin yüzde biri bile olamaz. O halde evlat, Allahü teâlânýn büyük bir ihsanýdýr. Yaþadýklarý müddetce, insan, çok faydalarýný görür. Ölümleri de, sevap kazanmaya, yükselmeye sebep olur. Hem Allahü teâlâ, sevdiklerine böyle bela ve musibetler verir.

Ve misal verdi:
- Mesela bir taun salgýnýnda eshab-ý kiramýn büyüklerinden Enes bin Malik hazretlerinin “radýyallahü anh“ seksenüç çocuðu, Abdurrahman bin Ebu Bekir’in kýrk çocuðu ölmüþtü.

Þöyle bitirdi:
- Ýnsanlarýn en iyisi, en kýymetlisi olan Eshab-ý kirama böyle yapýlýnca, bizler gibi günahý çok olanlar, hesaba dahil olur mu?

Dünya nedir?

Bir gün de sevdikleriyle sohbet ediyordu ki,
- Hocam, dünya nedir, dünya denince neyi anlayacaðýz? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Dünya, kýsaca haram ve mekruhlardýr. Bazý durumlarda da niyet önemlidir. Mesela namaz kýlmak bir ibadettir deðil mi?
- Evet.

- Bir kimse Allah için deðil de dünyalýk bir menfaat elde etmek için namaz kýlarsa, günah olur.

- Yani dünya mý olur?
- Evet.

- Niyet çok mühim öyleyse.
- Tabii. Dünyalýk bir iþ de, “Allah için” yapýlýrsa, ahiret iþinden sayýlýr.