Bir grup felsefeci, Þems-i Tebrizi hazretlerine ”rahmetullahi aleyh“ gelir bir gün.
Bir tanesi öne çýkar:
- Size, üç sualim var.
- Peki sor.

O esnada "bir kerpiç" vardýr mübarek zatýn elinde.
Talebesine teyemmüm dersi vermektedir.

Felsefeci der ki;
- "Allah vardýr, görünmez" diyorsunuz. "Peki görünmeyen þeye nasýl inanýyorsunuz?"

Hazret-i Þems;
- Ýkinciyi sor, buyurur.

Der ki:
- "Þeytan ateþten yaratýldý" dersiniz. Sonra da, "Onun ateþte yanacaðýný" söylersiniz. Hiç ateþ, ateþi yakar mý?

Sonra üçüncüsü sorar:
- "Ýslam’da kul hakký var. Ahirette, hakký olan hakkýný alacak" dersiniz. "Halbuki býrakýn insanlarý kendi hallerine. Canlarý ne isterse, yapsýnlar".

Hazret-i Þems;
- Baþka var mý? buyurur.
- Yok deyince, elindeki kerpici adamýn baþýna vurur.

Adamýn baþý acýr tabii.
Gidip kadýya þikayet eder.

Kadý, Tebrizi hazretlerini çaðýrýp sorar:
- Bu kimseye vurdunuz mu?
- Evet vurdum.

- Niçin?
- Üç sualine tek cevap verdim. Þöyle ki, bu adam; "Görünmeyen Allah’a nasýl inanýyorsunuz?" dedi.

Cevaben kerpiç vurup acýttým baþýný. Göstersin baþýnýn acýsýný.

Kadý, felsefeciye sordu:
- Ne diyorsun?
- Baþým acýdý ama gösterilmez.

Buyurdu ki:
- Allah da vardýr, ama görünmez.

Devam etti:
- Bu adam; "Þeytan, ateþ cinsinden olunca Cehennem ateþinden zarar görmez", diyor. Halbuki kendisi de topraktan yaratýldý. Bu kerpiçle niçin baþý aðrýdý?

Ayrýca; "Ahirette hesap falan yok. Býrakýn, kim ne isterse yapsýn", diyor. Benim de caným ona vurmak istedi ve vurdum. Niçin þikayet ediyor.

Felsefeci mahcup vaziyette eðer baþýný.
Kadý da reddeder onun bu davasýný.