Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Seyyid Abdülhakim Arvasi “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;

- Bir kâfir veya günahý çok olan bir Müslüman, tövbe etmeden ölürlerse mutlaka Cehenneme giderler, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ama ölmeden önce kâfir Müslüman olur, günahkâr Müslüman da tövbe ederse, tertemiz mümin olur ve Cehenneme girmekten kurtulurlar.

Þöyle devam etti.
- Ama kâfir olarak ölenlerle mürted ve münafýklar, sonsuz olarak Cehennemde kalacaklardýr.

Sordular:
- Mürted kimlere denir efendim?

- Mürted, analarý babalarý Müslüman olduðu, Ýslam terbiyesiyle büyüdüðü halde, cahil kalýp veya okuyup, diploma alýp, kendilerini bir þey sanan dinsizlerdir. Ýlim denizinden bir damla tatmakla, deryayý yuttuk sanan bu zavallýlarýn, din bilgilerinden haberleri olmadýðý için, küçük yaþta iþittikleri kelimelere, hayalleriyle manalar uydurarak, Müslümanlýk bunlardýr sanýyor, Ýslamiyet’i inkâr ediyorlar.

Nasipsiz insanlar

Sordular yine:
- Bugün de böyle insanlar var mý efendim?

- Elbette. Bu nasipsiz insanlar, kendi anne babalarýna bile cahil, örümcek kafalý, gerici diyor, nefslerine uyarak yalnýz dünya arkasýnda koþan, zevk ve sefaya dalanlara ise aydýn, ilerici diyorlar. Dünya ile beraber ahireti de düþünen, baþkalarýnýn hakkýný gözeten halis Müslümanlara yobaz, ahmak diyorlar.

- Bunlarýn düþünceleri nasýldýr efendim?

- Bunlar, bu dünya böyle gelmiþ, böyle gider. Cennet, Cehennem boþ laftýr, kim görmüþ, burada ne yaparsan kârdýr diyorlar. Baþkalarý ne olursa olsun, yalnýz kendi kazançlarýný, nefslerini, þehvetlerini düþünüyorlar.

Þöyle devam etti:
- Ama bununla beraber herkesi aldatmak ve geçinmek için de, iyiliði, insanlýðý dillerinden düþürmüyorlar. En feci, en alçak suç olarak da, gençleri, Ýslam yavrularýný aldatmaya, bunlarýn dinlerini, imanlarýný çalarak, kendileri gibi felakete sürüklemeye uðraþýyorlar.