Yemen’de yetiþen Velilerden Þeyh Hubeyþi hazretlerine “rahmetullahi aleyh“, bir gün sordular:
- Hocam, Allah’ýn bir kimseyi sevdiðinin alameti nedir?

Buyurdu ki:
- Allahü teâlâ bir kulunu severse, ona iki þey nasip eder.

- Onlar nedir hocam?
- Birincisi, sevdiði bir kulunu, mesela bir “Ýslam alimi”ni tanýtýr.

- Ýkincisi?
- Ýkincisi de ona hayýrlý bir iþ nasip eder.

Ve þöyle izah etti:
- Yani o kimse “Allah adamlarý”ndan, “Evliya zatlar”dan birini tanýr, sever ve Ýslam’a hizmet eder.

Sordular.
- Daha çok severse hocam?
- O zaman ona derd-ü bela verir. Sýkýntý gönderir.

Dünyada en güzel þey

Bir gün de;
- Dünyada en güzel þey nedir? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Dünyaya düþkün olmamaktýr.

- En kýymetli maden nedir?
- Altýn.

- Peki altýndan kýymetli olan nedir?

Buyurdu ki:
- O altýný ihtiyaç sahibi bir Müslümana vermektir.

Müslüman kýymetlidir

Bir gün de buyurdu ki:
- Müslüman, çok kýymetlidir. Dünyaya bedeldir Müslüman. Müslümanýn yüzüne bakmak ibadettir.

Þaþýrdýlar.
- Ýbadet mi dediniz?
- Evet. Müminin yüzüne sevgiyle bakana, cenâb-ý Hak “yüz ömre” sevabý verir.

- Hikmeti ne hocam?
- Çünkü Müslüman, “Allah’ýn dostu”dur. Halis Müslümana, gökteki melekler bile imrenerek bakarlar.