Gaziantep Velilerinden Ebu Bekir bin Mehmed hazretleri “rahmetullahi aleyh“, bir gün sohbetinde;
- Müslüman, emr-i maruf ve nehy-i münker yapmayý âdet edinmelidir, buyurdu. Her hareketinde Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýna uymalý, günah iþlememelidir.

- Allahü teâlânýn bir kulundan razý olduðu nasýl anlaþýlýr efendim? dediler.
- Ýbadet etmek tatlý ve günah iþlemek acý gelmesinden anlaþýlýr, buyurdu.

Þöyle devam etti:
- Fakir olmaktan korkarak, cimrilik yapmamalýdýr. Þeytan, insanlarý fakir olursun diyerek ve fuhþa sürükleyerek aldatýr.

Ve ekledi:
- Hadis-i þerifte; (Ailesi çok, rýzký az olup, namazlarýný iyi kýlan ve Müslümanlarý gýybet etmeyen, Kýyamet günü benim yanýmda olur) buyuruldu.

Gülerek günah iþleyenler

Bir gün de buyuru ki:
- Kim, bir haram karþýsýnda gözünü kapatýrsa, Cenâb-ý Hak onun gönlünü imanla doldurur.

Ve ilave etti:
- Bugün gülerek günah iþleyenler, yarýn aðlayarak Cehenneme girerler.

Sordular:
- Ya tövbe edersek?

Buyurdu ki:
- Günahýna tövbe eden, hiç yapmamýþ gibidir.

Ýnsanlarýn en akýllýsý

Bir gün de, bir talebesi sordu bu zata:
- Hocam, insanlarýn en akýllýsý kimlerdir?
- Zahidlerdir.

- Zahidler mi? Neden?
- Çünkü onlar dünyaya kýymet vermez. Dünyaya düþkün olmamalarý, akýllý olduklarýný gösterir.

Ve ilave etti:
- “Akýllý insan”, önce ahiretini düþünür evladým. Orasý için hazýrlýk yapar þimdiden.