Siirt’te medfun bulunan Evliyadan Þeyh-ün-Neccar hazretleri “rahmetullahi aleyh“, bir gün tasavvufa girmek isteyen sevdiði bir gence;

- Evladým, her þeyden önce Ýslamiyet’i öðren, buyurdu. Kýyamet günü herkese Ýslamiyet’ten sorulacak, tasavvuftan sorulmayacaktýr. Cennete girmek, Cehennemden kurtulmak da Ýslamiyet’e uymakla olur.

Þöyle devam etti:
- Bütün Peygamberler, herkesi Ýslamiyet’e çaðýrmýþtýr. Kurtuluþ yolu Ýslamiyet’tir. O halde en kýymetli ibadet, insanlara yapýlacak en büyük iyilik, dinimizin öðrenilmesine ve yapýlmasýna çalýþmak ve Ýslamiyet’in bir emrini meydana çýkarmaktýr oðlum.

Ve ekledi:
- Hele din düþmanlarýnýn dine saldýrarak, Ýslam kitaplarýný yok ettikleri, Müslüman yavrularýný aldattýklarý bir yerde Allahü teâlânýn emirlerinden bir tanesinin yapýlmasýna sebep olmak, binlerle altýn lira sadaka vermekten daha sevaptýr.

- Hikmeti ne efendim?
- Çünkü bu ufak iþ, Peygamberlere uymak, onlarýn teblið vazifesine ortak olmaktýr.

- Ya sadaka vermek hocam?
- Sadaka vermek, hayrat, hasenat yapmak ise, herkese müyesser olabilir. Ayrýca Ýslamiyet’in meydana çýkmasýna çalýþmak, nefsin istemediði bir þeydir. Buna çalýþan, nefsiyle cihad etmiþ olur. Hayrat yapmak ise, nefsin hoþuna gidebilir.

- Parayý, Ýslamiyet’in öðrenilmesi için harcarsak efendim?
- Bu maksatla para sarf etmek, þüphesiz çok kýymetlidir. Bu niyetle az bir þey vermek, bu niyet olmadan sarf edilen milyonlardan aþaðý deðildir.

Bir kalbde iki sevgi

Talebeden biri sordu:
- Hocam geçen sohbette; "Bir kalbde iki sevgi olmaz" buyurmuþtunuz. Bunu açýklar mýsýnýz?

Buyurdu ki:
- Allah sevgisiyle, Nefsin sevgisi zýttýr birbirlerine. Ýnsan kendini severse, Rabbini sevemez. Rabbini severse, kendini sevemez. Bir kalbde bu iki sevgi birlikte bulunamaz. Ya kendi sevgisi vardýr, ya Allah sevgisi. Kendini beðenmemek, Allahü teâlânýn büyük ihsanýdýr ki, bu hale kavuþan, “Allah sevgisi”ne kavuþmuþ demektir.