Kabr-i þerifi Babaeski’de bulunan büyük Velilerden Þühudi Efendi “rahmetullahi aleyh“, bir sohbetinde;
- Dünya hayatý pek kýsadýr kardeþlerim. Onun için bunu en lüzumlu þeyde kullanmak gerekir, buyurdu.

- En lüzumlu þey nedir? dediler.
- Evliya zatlarýn, “Allah adamlarý”nýn yanýnda bulunmak, sohbetlerinden istifade etmektir. O mübarek zatlar yoksa, kitaplarýný edeple okumak gerekir. Kitap okumak sohbetin yarýsýdýr. Hiçbir þey sohbet gibi faydalý olamaz.

Ve ekledi:
- Resulullahýn Eshabý, sohbet ile Peygamberlerden baþka herkesten, hatta Veysel Karani’den ve Ömer bin Abdülaziz’den daha üstün oldular.

Þöyle devam etti:
- Halbuki Veysel Karani ile Ömer bin Abdülaziz, Evliyalýkta son dereceye yükselmiþ, sohbetten baþka bütün üstünlüklere varmýþlardý.

Sordular:
- Eshab-ý kiramýn üstünlüðü nereden ileri geliyor efendim?
- Sohbetten. Çünkü bu sahabiler, Resulullahý görmekle, melekle birlikte bulunmakla, vahyi ve mucizeleri görmekle, imanlarý görerek inanmak oldu. Bu saydýðýmýz üstünlükler, bütün baþka üstünlüklerin temeli olup, Eshab-ý kiramdan baþkasý bunlara kavuþamamýþtýr.

Þöyle bitirdi:
- Veysel Karani, sohbetin bu üstünlüklerini bilseydi, hiçbir þey onu sohbetten alýkoyamaz, sahabilik þerefine kavuþmak için her þeyi býrakýrdý.