Horasan’dan gelerek Tokat’ýn Dutluca kasabasýna yerleþen Seyyid Ömer Efendi ”rahmetullahi aleyh“, bir sohbetinde;

- Kardeþlerim, Cenâb-ý Hak, bir âyet-i kerimede mealen; (Allahü teâlâ, yaptýklarýnýzý hep görmektedir) buyurduðu halde, bazý Müslümanlar Rabbimizin yasak ettiði haramlarý yapýyorlar, buyurdu. Halbuki, herhangi bayaðý bir kimse, bu çirkin iþleri görecek olsa, belki görmek ihtimali olsa, yapmaktan vazgeçerler, öyle deðil mi?

- Evet efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- Bu halin iki sebebi olabilir.

- Onlar nedir hocam?
- Ya Allahü teâlânýn verdiði habere inanmýyorlar. Yahut da, Onun görmesine ehemmiyet vermiyorlar. Haramlarý bu iki sebeple iþlemek, imaný mý gösterir, küfrü mü?

Sordular:
- Ne tavsiye edersiniz efendim?

- Yeniden imanýmýzý tazelemeliyiz. Peygamber efendimiz aleyhisselam; (La ilahe illallah diyerek, imanýnýzý yenileyiniz!) buyuruyor.

Þöyle bitirdi:
- Allahü teâlânýn razý olmadýðý iþlerimizden tövbe etmeli, yasak ettiði, haram eylediði þeylerden sakýnmalý, “beþ vakit namaz”ý cemaatle kýlmalýyýz.

En kötü insan

Bir gün de sevdikleriyle sohbet ediyordu ki, sordu cemaatine:
- En kötü insan kimdir, bilir misiniz?
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- “En kötü insan”, yanýna yaklaþýlmasý en zor olandýr. Her halimizle dinimizi sevdirmeliyiz.

Sordular:
- Nasýl sevdireceðiz hocam?
- Kendimizi sevdirerek.

- Bunu nasýl yaparýz ki?
- Ýslam ahlakýna uyarak. Müslüman, “iyi insan” demektir. Onu herkes sever.