Kabr-i þerifi Hizan’ýn Gayda köyünde bulunan Sýbgatullah Arvasi hazretleri “rahmetullahi aleyh“, bir gün bazý gençlere;

- Evlatlar! Tavþan gibi, gözleri açýk uyku ne zamana kadar sürecek! Bir gün gelecek ki, hepimizi uyandýracaklar. Ama o uyanmanýn faydasý olmayacak, buyurdu.

Gençler;
- Efendim, bize nasihatýnýz nedir? dediler.

- Dünyaya düþkün olanlarla arkadaþlýk etmeyin, buyurdu. Onlarla görüþmek, öldürücü zehirdir. Bu zehirle öldürülen kimse, sonsuz olarak ölür. Büyüklerimiz; (Aklý olana bir iþaret yetiþir) demiþlerdir.

Þöyle devam etti:
- Kötü arkadaþlarla görüþmekten, aslandan kaçar gibi, hatta daha çok kaçmalýdýr.

- Bu kadar mý tehlikeli efendim?
- Elbette. Çünkü aslan, insanýn yalnýz canýný alýr. Bu da, ahirette faydalý olur. “Kötü arkadaþ”la beraber olmak ise, insaný sonsuz felakete ve zarara sürükler.

Kalb kýrmayýn!

Bir gün de, cemaatine;
- Müminin güzelliði ne ile ölçülür, biliyor musunuz? diye sordu.
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- Müminin güzelliði, ne namaz kýlmasýyla, ne de orucuyla belli olmaz.

- Ya neyle belli olur hocam?
- “Kalb kýrmamasý”yla belli olur.