Þam þehrinde medfun Evliyadan Seyyid Muslihiddin Efendi ”rahmetullahi aleyh“, bir gün Peygamber efendimiz aleyhisselamdan bahsederken þunu anlattý sevdiklerine:

Peygamber efendimiz bir gün evlerinde otururken hazret-i Ali de “radýyallahü teâlâ anh” yanlarýndaydý.

O esnada Cebrail aleyhisselam bir vahiy getirdi.
Efendimiz aleyhisselam, vahyin aðýrlýðýndan mübarek baþlarýný hazret-i Ali’nin dizine koydular.

Vakit, ikindiyle akþam arasýydý.
Ve güneþ batana kadar kaldýramadýlar baþlarýný.

Hazret-i Ali ikindiyi kýlmamýþtý.
Efendimiz aleyhisselamý rahatsýz etmemek için de hareket etmiyordu.

Ýkindi namazýný ima ile kýlmayý düþündü.
Güneþ tam batmak üzereydi ki, Resulullah efendimiz uyanýp sordular:
- Ya Ali, ikindiyi kýldýn mý?

- Hayýr ya Resulallah!

Efendimiz aleyhisselam üzülüp;
- “Kalk!” buyurdular, “Kýl hemen namazýný!”

Ancak namaz kýlacak kadar vakit yoktu.
Ýþte o zaman bir mucize gerçekleþti.

Nasýl mý?

Güneþ durdu yerinde.
Bir müddet batmadý.

Hazret-i Ali namazýný kýlýncaya kadar bekledi onu.
Selam verip namazdan çýkýnca, battý birden.

Öbür kolu zayýf kaldý

Bedir cengiydi.
Ensarýn gençlerinden hazret-i Muavvez’in “radýyallahü anh“ kolu, bir kýlýç darbesiyle koptu ve yere düþtü.

Genç sahabi düþen kolunu yerden alarak, koþtu Resulullah efendimize.
- Kolum koptu ya Resulallah!

Alemlerin Efendisi “sallallahü aleyhi ve sellem”, kesik kolu yerine bitiþtirip dua buyurdular.

Kol bir anda kaynadý.
Hem öyle saðlam oldu ki, öbür kolu zayýf kaldý onun yanýnda.

Bir anda iyileþti

Yine ayný cenkte;
Hudeyd “radýyallahü anh“ adýnda bir mücahid de boynundan derince bir yara almýþtý. Neredeyse baþý kopup düþecekti ki, elleriyle baþýný tutup koþtu Efendimiz aleyhisselama.

Sevgili Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” o gencin baþýný mübarek elleriyle tutup, yarasýný sývazladýlar.

Yara bir anda iyileþti.
Sanki hiç yara almamýþ gibi oldu.