Bursa alim ve Evliyasýndan Molla Fenari hazretleri ”rahmetullahi aleyh“, bir gün þunu anlattý sevdiklerine:

Fahr-i alem Efendimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, bir gün Enes bin Malik ”radýyallahü anh“ için;
- Ya Rabbi! Bunun mal ve evladýný çoðalt! Ömrünü uzun et! Günahlarýný affeyle! diye dua buyurdu.

Bu duadan sonra günden güne zenginleþti bu mutlu sahabi.
Hangi taþý tutsa, “altýn” oluyordu sanki.

Mal, mülk, servet.
Aðaçlar, baðlar, bahçeler...

Evlat deseniz, yüz çocuðu oldu.

Yaþý yüzü geçti.
Açtý ellerini bir gün:
- Ya Rabbi! Habibinin hakkýmda ettiði üç duanýn ikisi kabul oldu. Üçüncüsü ne olacak? diye niyazda bulundu.

O esnada bir ses duydu gaibten:
- Üzülme! Bütün günahlarýn da affedildi senin!


Seksen oðlu oldu

Bir gün de þunu anlattý:

Eshabtan Malik bin Rebia hazretleri ”radýyallahü anh“, bir gün Resulullah efendimizin huzuruna gelerek;
- Ya Resulallah! Dua buyurun, erkek evlatlarým çoðalsýn, diye rica etti.

Efendimiz aleyhisselam kýrmayýp;
- Ya Rabbi! Bunun erkek evlatlarýný bereketli kýl! diye dua buyurdular.

Seksen oðlu oldu mübarek sahabinin.


Sert yatakta yatardý

Bir gün de;
- Efendim, bize Sevgili Peygamberimizden bahseder misiniz, dediler.

- Memnuniyetle, buyurup þunlarý anlattý:

Resulullah efendimiz aleyhisselam, sýkýntý ile yaþamayý severdi.
Günlerce az yer, sert yatakta yatardý.

Yataðýnýn içi hurma aðacý iplikleriyle dolu idi.
Bazen buna, bazen bir hasýr veya keçe üzerine, bazen de kuru toprak üzerine yatardý.

- Kuru toprak üzerine mi efendim? dediler.

- Evet, buyurdu. Aiþe validemiz ”radýyallahü anha“ bir gece yumuþak yatak sermiþti. Ama Efendimiz aleyhisselam o sabah kalktýklarýnda üzgündüler.

- Neden hocam?
- Çünkü o gece teheccüd namazý için uyanamamýþlardý. Bu sebeple hazret-i Aiþe validemize; “Bu yataðý bir daha sermeyiniz” buyurdular, “Bu gece teheccüde kalkamadým”.