Türkistan Evliyasýndan Sufi Allahyar hazretlerine ”rahmetullahi aleyh“, bir gün bir kimse gelip;
- Efendim, ibadet yapýnca, nefsim kabarýyor. Benim gibi iyi kimse yoktur sanýyorum. Ýslamiyet’e ters bir þey yapýnca da üzülüyor, kendimi muhtaç, aciz sanýyorum. Bu haller için ne buyurursunuz? diye sordu.

Cevabýnda;
- Kardeþim! Günah iþleyince üzülmek ve kendini aciz ve zavallý görmek, piþmanlýktan ileri gelir ki, çok büyük nimettir, buyurdu. Allah korusun, günah iþledikten sonra piþman olunmazsa ve hele günah iþlemek tatlý gelirse, o zaman felaket olur.

- Bu halim iyi mi yani efendim?
- Elbette. Piþmanlýk ve üzülmek, tövbenin bir parçasýdýr. Küçük günaha ýsrar etmek, büyük günah olur. Büyük günaha ýsrar etmek ise, insaný küfre götürür.

Þöyle bitirdi.
- Sizin bu haliniz, büyük nimettir. Buna þükrediniz ki, piþmanlýðýnýz çoðalsýn ve Ýslamiyet’e uymayan iþlerden sizi korusun. Nitekim bir âyette mealen; (Þükrederseniz, nimetimi arttýrýrým!) buyuruldu.

Ýki þey çok mühim

Bir gün de nasihat istediler bu zattan.
- Ýki þey çok mühimdir, buyurdu.

- Onlar nedir efendim?
- Okumak ve okutmak.

Sonra izah etti bunlarý:
- Okumaktan maksat, "Ýslamiyet’i öðrenmek", okutmaktan maksat da öðrendiðini "Baþkalarýna öðretmek"tir. Öðretmek, öðrenmekten daha sevaptýr.

Ýhlasýn artmasý için

Bir genç de sordu bir gün bu zata.
- Hocam, ihlasýmýn artmasýný istiyorum, ne yapayým?

Buyurdu ki:
- Ýslam büyüklerinin, Evliyalarýn hayatlarýný oku öyleyse.

- O zaman ihlasým artar mý?
- Evet evladým. Çünkü onlarýn kalbleri çok nurludur. Hayat hikayeleri okunursa, sevgileri kalbe dolar. Onlarý sevince de kalb nurlanýr, temizlenir. Ýhlas hasýl olur böylece.