Hazret-i Mevlana ”rahmetullahi aleyh“ zamanýnda "Kýrk rahip" birleþir, Konya’ya gelirler.
- Þu Mevlana’ya haddini bildirelim, derler.

Nasýl mý?
"Kýrk sual" seçmiþlerdir Ýslamiyet’ten.
Güya imtihan edeceklerdir bu büyük Veliyi.

Yola çýkar, Mevlana dergahýna yönelirler.
Yol boyunca; “Bu sualleri cevaplamasý imkansýz” derler.

Derken bir "Fýrýn"ýn önünde aniden karþýlaþýrlar kendisiyle.
Ne diyeceklerini þaþýrýrlar.
- E þey, der bir tanesi. Sizi ziyarete geliyorduk.

Büyük Veli;
- Hoþ geldiniz, buyurur. Biliyorum niyetinizi.

Ve ilave eder:
- Haydi sorun suallerinizi.

Ýlk darbeyi yemiþlerdir.
Ayak üstü sorarlar:
- Diyorsunuz ki, Kur’anda; "Her nefis, Cehennemden geçecektir" buyuruyor cenâb-ý Hak.
- Evet, öyle muhakkak.

- Yani "Kâfir" de, "Müslüman" da Cehennemden geçecek mi ahirette?
- Elbette.

- Peki madem Müslümanlar da Cehennemden geçecekse, "Ýslam’ýn üstünlüðü" nasýl belli olacak?

Buyurdu ki:
- Cehennem ateþi, Müslümanlarý yakmayacak. Þöyle ki, Müslümanlar Sýrattan geçerken, Cehennem; "Ey müminler, çabuk geçin ki, nurunuz ateþimi söndürüyor!" diye seslenecek. Hatta ateþ, o nurlara dayanamayýp sönecek. Ama ayný ateþ kâfirleri yakacaktýr.

Rahipler itiraz ederler.
- Hayýr. Olmaz öyle þey.
- Ýsterseniz deneyelim. Ýþte fýrýn. Çýkarýn gömleklerinizi.

Çýkarýrlar.
Hazret-i Mevlana, onlarý top yapar.
Üzerine kendi hýrkasýný sarar, fýrýna atar.
Az sonra çýkarýp birlikte bakarlar.

Netice mi?
Hýrkada yanýktan iz bile yokken, içindeki gömleklerin hepsi yanmýþtýr.

Bunu gözleriyle görüp hepsi insafa gelir.
Kýrký da "Ýman" ile þereflenir.