Kabr-i þerifi Keþan’da bulunan Velilerden Süleyman Zati Efendi ”rahmetullahi aleyh“, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim! Vakit, keskin bir kýlýç gibidir, buyurdu. Yarýna çýkacaðýmýz ise belli deðildir. Mühim iþleri bugün yapmalý, mühim olmayanlarý yarýna býrakmalýdýr.

Ve ekledi:
- Aklý olan böyle yapar.

Sordular:
- Ne yapmamýzý tavsiye edersiniz efendim?
- Kalbinizden “dünya sevgisi”ni çýkarýn, buyurdu.

- Bunun yolu nedir ki efendim?
- Kalbinde “dünya sevgisi” olmayanlarla beraber olun. Öyle kimseler yoksa, “Allah dostlarý”nýn kitaplarýný okuyun. O büyüklerin kitabýný okuyan, onlarla sohbet etmiþ gibi feyz alýr ve kalbi temizlenir.

Cennete imanla girilir

Bir gün de cemaate buyurdu ki:
- Cennete iman ile girilecek, ama bir þartla.

- O þart nedir efendim? dediler.
- Ýmanýn doðru olmasý lazým. Ýþte bu "Doðru iman" o kadar kýymetli ki, Allahü teâlâ onun mükafatýný dünyada vermiyor.

- Neden? diye sordular.

Buyurdu ki:
- Çünkü dünya, buna müsait deðil. Bu dünya, yýpranmaya, yok olmaya mahkum. Ahiret nimetleri ise devamlý ve sonsuzdur. Allahü teâlâ bu nimetler için "Cennet"i yarattý. Ýmanýn karþýlýðý olan nimetleri "Cennet"te verecek.

Kimseyi ayýplamayýn!

Bir gün de;
- Kimseyi ayýplamayýn, buyurdu. Yoksa ayný hatayý siz de iþlersiniz.

Ve ilave etti:
- Hadis-i þerifte; "Bir kimse bir Müslümaný, tövbe ettiði bir kusurundan dolayý ayýplarsa, o kimse o kusuru iþlemeden ölmez" buyuruluyor.