En büyük alim ve Evliyalardan Seyyid Emir Külal “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün sevdiklerine;
- Kardeþlerim, Allahü teâlâdan korkmalý, Onun rahmetinden ümit kesmemelidir, buyurdu. Ümit, korkudan çok olmalýdýr. Böyle olanýn ibadetleri zevkli olur.

Sordular:
- Gençler de öyle midir efendim?
- Hayýr. Gençlerde korku, ihtiyar ve hastalarda ümit daha fazla olmalýdýr.

Ve ekledi:
- Korkusuz ümit ve ümitsiz korku caiz deðildir. Hadis-i kudside mealen; (Kulumu, beni zannettiði gibi karþýlarým) buyuruldu.

- Baþka âyet-i kerime var mý efendim?
- Var. Bir âyet-i kerimede de mealen; (Allah, bütün günahlarý affeder. O gafurdur, rahimdir) buyuruldu.

Ve ilave etti:
- (Allah korkusundan aðlayan, Cehenneme girmez) ve (Benim bildiðimi bilseydiniz, az güler çok aðlardýnýz) hadis-i þerifleri de, korkunun fazla olmasý lazým geldiðini göstermektedir.

Amelsiz ilim, vebaldir

Bir gün de sohbetinde;
- Ýyi biliniz ki, amelsiz ilim, insaný kurtaramaz, buyurdu.

Ve sordu onlara:
- Bir kimse, daðda bir aslana rastlasa, yanýnda tüfeði ve kýlýcý bulunsa, bunlarý kullanmasýný da iyi bilse, ne kadar cesur olursa olsun, bu aletleri kullanmadýkça, aslandan kurtulabilir mi?
- Kurtulamaz efendim, dediler.

- Ýþte bunun gibi, bir kimse ne kadar ilim sahibi olursa olsun, bildiðine göre hareket etmezse, ilminin faydasý olmaz.

Sordu yine:
- Bir tabib de hastalansa, hastalýðýný teþhis edip ilacýný da bilse ve bu ilaç hakikaten o hastalýða çok iyi gelse, ilacý kullanmadýkça, þifa bulabilir mi?
- Bulamaz tabii efendim.

- Ýþte insan ne kadar ilim edinse ve ne kadar çok kitap okusa da, bildiklerini yapmadýkça faydasýný göremez.