Evliyanýn büyüklerinden Seyyid Emir Külal “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allahü teâlânýn emrettiði, beðendiði iyi þeyleri yaparak Onun merhametini kazanmalýyýz. Yoksa rahmetine kavuþamayýz, buyurdu. Nitekim âyet-i kerimede mealen; (Ýnsan yalnýz çalýþmakla ve ibadet yapmakla saadete kavuþur) buyuruldu.

Ve ilave etti:
- Baþka bir âyet-i kerimede ise mealen; (Allah’ýn rahmetine kavuþmak isteyenler, Onun emirlerini yapsýnlar!) buyuruldu.

Þöyle devam etti:
- Ýman, inanmakla ve söylemekle hasýl oluyor, ibadet etmekle kemale gelip cilalanýyor, parlýyor.

Sordular:
- Yani insan, ibadetiyle mi Cennete girer efendim?
- Hayýr. Ýnsan Allah’ýn lutfü, ihsaný ile Cennete girecektir. Fakat itaat ve ibadet yaparak rahmete kavuþmaya hazýrlanmasý lazýmdýr. Hazýrlanmaz ve buna lâyýk olmazsa Allah’ýn lutfü ve rahmeti ona gelmez.

Ve ekledi:
- Âyet-i kerimede mealen; (Rahmetim, emirlerimi kabul edip yapanlar içindir) buyuruldu. Yani Allahü teâlânýn rahmeti yetiþmezse, kimse Cennete giremez.

- Efendim, bir kitapta, “Cennete yalnýz iman ile girilir” diye okumuþtum. Buna ne dersiniz?

- Evet öyledir. Fakat birçok tehlikeleri atlattýktan sonra girilecektir. Yani Cennete girmek için ahirete iman ile gitmek ve diðer tehlikeleri de atlatmak lazýmdýr. Fakat bu zaman da, Cennetin en aþaðý derecesine kavuþabilir.

Günahlardan sakýnýnýz!

Bir gün de nasihat istediler bu zattan.
Cevabýnda;
- Mümkün mertebe günahlardan sakýnýnýz, buyurdu. Allahü teâlânýn razý olmadýðý, beðenmediði þeyler, öldürücü zehirdir. Müslüman, kusurlarýný düþünüp, bunlarý yaptýðýna mahcup olmalý, utanmalýdýr. Piþman olup üzülmeli, tövbe istiðfar etmelidir. Kulluk böyle olur.

Sordular:
- Böyle yapmazsa efendim?
- Rabbinin beðenmediði þeyleri utanmadan, sýkýlmadan söyleyen ve yapan kimse, Allahü teâlâya karþý durmuþ, inat etmiþ olur. Bu inadý, hemen hemen onu Ýslamiyet’ten çýkarýr. Düþmanlarýn arasýna sokar.