Evliyanýn büyüklerinden Seyyid Emir Külal “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allahü teâlânýn nimetleri güneþ gibi meydandadýr, buyurdu. Baþkalarýndan gelen iyilikler de, yine Ondan gelmektedir. Çünkü baþkalarýný vasýta kýlan, onlara iyilik yapmak isteðini ve lazým gelen gücü, kuvveti veren de yine Odur.

Ve ekledi:
- Ondan baþkasýndan iyilik beklemek, emanetciden, emanet olarak birþey istemeye ve fakirden sadaka istemeye benzer.

Þöyle bitirdi:
- Ýnsanýn, bu nimetleri gönderen Allahü teâlâya, gücü yettiði kadar þükretmesi, insanlýk vazifesidir ve aklýn emrettiði bir vazife, bir borçtur. Fakat Allahü teâlâya yapýlmasý icab eden bu þükrü yerine getirebilmek, kolay bir iþ deðildir.

Sordular:
- Neden efendim?
- Çünkü insanlar, yok iken sonradan yaratýlmýþ, zayýf, muhtaç, ayýplý ve kusurludurlar. Allahü teâlâ ise, hep var olup, ayýp ve kusurdan, uzak ve bütün üstünlüklerin sahibidir. Böyle aþaðý kullarýn, öyle bir yüce Allah’ýn þanýna yakýþacak bir þükrü yapabilmeleri imkansýz gibidir.

- Neden efendim?
- Çünkü çok þey vardýr ki, insanlar onlarý güzel ve kýymetli sanýr. Allahü teâlâ ise kötülük bilir ve beðenmez. Yani saygý ve þükür sandýðýmýz þeyler, beðenilmeyen, bayaðý þeyler olabilir.

- Sebep bu mu efendim?
- Evet. Ýnsanlar, kendi kusurlu akýllarý, kýsa görüþleriyle Allahü teâlâya karþý þükür olabilecek þeyleri bulamazlar. Þükretmeye yarayan vazifeler, yine Allahü teâlâ tarafýndan bildirilmedikçe, övmek sanýlan þeyler, kötülemek olabilir.

Þöyle devam etti:
- Ýþte, insanlarýn Allahü teâlâya karþý, kalb, dil ve beden ile yapmalarý ve inanmalarý lazým olan þükür borcu, yani kulluk vazifeleri, Allahü teâlâ tarafýndan bildirilmiþ ve Onun sevgili Peygamberi tarafýndan ortaya konmuþtur ki bu kulluk vazifelerine (Ýslamiyet) denir.

- Þükretmek için bunlarý mý yapmak lazým efendim?
- Evet. Allahü teâlâya þükretmek, Onun Peygamberinin getirdiði yola uymakla olur. Bu yola uymayan hiçbir þükrü ve hiçbir ibadeti, Allahü teâlâ kabul etmez ve beðenmez.