Büyük Velilerden Ebu Said-i Ebül Hayr “rahmetullahi aleyh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim! Amel ve ibadet, niyet ile doðru olur, buyurdu. Her iþte önce niyeti düzeltmelidir ki, ancak bundan sonra sevap kazanýlýr. Emr-i maruf yaparken de iyi niyet etmelidir.

Sordular:
- Nasýl mesela efendim?
- Emr-i maruftan maksat, Allahü teâlânýn dinini, Onun kullarýna ulaþtýrmak, insanlarý küfürden, cahillikten kurtarýp imana, sonsuz saadete kavuþturmaktýr. Baþka þeylere niyet edip de bu sevaptan mahrum kalmamalýdýr.

- Ýbadet yaparken de niyet mühim mi efendim?
- Elbette. Bütün ibadetlerin kabul olmasý için de, ihlasla, yani Allah için yapýlmasý ve böyle niyet edilmesi þarttýr. Kötü niyetler, ibadeti bozar.

Kur’an-ý kerim, þifadýr

Bir gün de;
- Kur’an-ý kerimin her harfinde, her derde yüzbin þifa vardýr, buyurdu. Herhangi bir hastalýk için Kur’an-ý kerimin herhangi bir yerini yazýp suyunu içmelidir. Ama inanmak þartýyla tabii.

Saadete kavuþmak için

Bir gün bazý gençler bu zata gelerek;
- Efendim, dünyada ve ahirette saadete kavuþmak neye baðlýdýr? diye sordular.

Cevabýnda;
- Dünya ve ahiretin efendisi olan, Muhammed aleyhisselama tâbi olmaya baðlýdýr, buyurdu.

- Ona tâbi olmak için ne yapmak lazým efendim?
- Bunun için iman etmek ve Ýslamiyet’i öðrenmek ve yapmak lazýmdýr.

- Kalbde doðru imanýn bulunmasýnýn alameti nedir efendim?
- Kâfirleri düþman bilip, onlara mahsus olan ve kâfirlik alameti olan þeyleri yapmamaktýr. Çünkü Ýslam ile küfür, birbirinin aksidir, zýddýdýr. Birinin bulunduðu yerde, diðeri bulunamaz. Bunlardan birisine kýymet vermek, diðerini hakaret ve kötülemek olur.