Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Behaeddin-i Buhari “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün birkaç talebesine;
- Hakiki bir din âlimini tanýmak ve sevmek, en büyük kazançtýr, buyurdu.

Sordular:
- Hakiki din âlimi nasýl olur efendim?
- Onun bakýþlarý, ruhlara iþler. Sözleri, kalblere tesir eder. Din-i Ýslamý, hazýr lokum gibi yutmak ve susuz kalmýþ iken, soðuk þerbet içip ciðerlerine kadar serinleyebilmek, ancak böyle bir Allah adamýnýn sunmasý ile mümkündür.

Ve dua etti:
- Allahü teâlâ, hepimizi Muhammed aleyhisselamýn doðru yolundan ayýrmasýn! Amin. Çünkü, insanlarý dünya ve ahiret rahatýna kavuþturan, ancak bu yoldur.

Farzlarý yapmak önce gelir

Bir gün de bir ahbabýna;
- Kardeþim, insaný Allahü teâlânýn rýzasýna ve sevgisine kavuþturacak iþler, farzlar ve nafileler olmak üzere ikiye ayrýlýr, buyurdu. Farzlarýn yanýnda nafile ibadetlerin hiç kýymeti yoktur.

Ve misal verdi:
- Mesela bir farzý vaktinde yapmak veya vakti geçmiþse, hemen kaza etmek, bin sene nafile ibadet yapmaktan daha çok faydalýdýr. Hangi nafile olursa olsun, ne kadar halis niyet edilirse edilsin, hep böyledir.

Ve ilave etti:
- Hatta, farzlarý yaparken, bu farzýn sünnetlerinden bir sünneti ve edeblerinden bir edebi gözetmek de, böyle çok faydalýdýr.

Ve þunu anlattý ona:
Emir-il-müminin Ömer Faruk hazretleri “radýyallahü anh”, sabah namazýný cemaatle kýldýktan sonra, cemaate baktý, eshabýndan birini göremeyince;
- Filan kimse yok mudur? diye sordu.

Orada bulunanlar;
- O kimse gecenin çok saatlerinde uyumaz. Nafile ibadet yapar. Belki þimdi uykuya dalmýþtýr efendim, dediler.

Hazret-i Ömer “radýyallahü anh” üzülüp;
- Keþke bütün gece uyuyup da sabah namazýný cemaatle kýlsaydý daha iyi olurdu, buyurdu.