Evliyayý kiramýn en büyüklerinden Mevlana Halid-i Baðdadi “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün kul hakkýndan sordular.

Cevabýnda;
- Kýyamet günü, hak sahibi, hakkýný affetmezse, bir dank hak için, cemaatle kýlýnmýþ, kabul olmuþ yediyüz namazý alýnýp, hak sahibine verilecektir, buyurdu.

Sordular:
- Bir dank ne kadardýr efendim?
- Bir dank, dirhemin altýda biri, yaklaþýk olarak, yarým gram gümüþtür.

Ve þunu anlattý:
Efendimiz “aleyhisselam”, bir gün eshabýna karþý;
- Müflis kime denir, biliyor musunuz? diye sordu.

Eshab-ý kiram;
- Parasý ve malý kalmayan kimseye diyoruz, dediler.

Buyurdu ki:
- Ümmetim arasýnda müflis, þu kimsedir ki, kýyamet günü, defterinde çok namaz, oruç ve zekat sevabý bulunur. Fakat, bir kimseye sövmüþ, iftira etmiþ, malýný almýþ, kanýný dökmüþ, dövmüþ. Sevaplarý, bu hak sahiplerine daðýtýlýr. Haklarý ödenmeden önce, sevaplarý biterse, hak sahiplerinin günahlarý, bunun üzerine yükletilir. Sonra Cehenneme atýlýr.

Nefs, büyük düþmandýr

Bu zat, bir gün de cemaatine;
- Rabbimizin rýzasýna kavuþmamýza en büyük engel nedir, biliyor musunuz? diye sordu.

- Bilmiyoruz efendim, nedir? dediler.
- Nefsimize tâbi olmaktýr. Nefs, en büyük düþmanýdýr insanýn.

- Nefs neden bize düþmandýr efendim?
- Cenâb-ý Hak öyle yaratmýþ onu. Tek gayesi vardýr onun. O da sahibini Cehenneme atmaktýr.