Ýslam âlimlerinin gözbebeði Ýmam-ý Rabbani “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bir sevdiði gelerek;
- Efendim, Allahü teâlânýn bir kulunu sevdiði nasýl anlaþýlýr? diye sordu.

Cevaben bir hadis-i þerifi okudu.
- Bu hadis-i þerifte mealen; (Allahü teâlânýn, bir kulunu sevmemesi, onun faydasýz þeylerle uðraþmasýndan anlaþýlýr) buyuruluyor.

Ve misal verdi:
- Mesela bir farzý yapmayýp, bir nafile ibadeti yapmak da, boþuna uðraþmaktýr. Bunun için, ne ile vakit geçirdiðimizi incelemeliyiz. Ne ile uðraþtýðýmýzý anlamalýyýz. Nafile ibadet mi, yoksa farz olan ibadeti mi yapýyoruz?

Adam sordu:
- Sevaplarý çok mu farklý efendim?
- Farz ibadetin sevabý yanýnda, nafile ibadetin sevabý, deniz yanýnda damla gibi bile deðildir.

Fýrsatý ganimet bilin!

Bir gün de bazý sevdiklerine;
- Kardeþlerim, fýrsatý ganimet bilmeli, vakitleri çok kýymetli nimet bilmelidir, buyurdu.

Ve devam etti:
- Modaya, adetlere uymakla ele bir þey geçmez. Yalan sözlerden, kaçamak davranýþlardan ancak zarar ve ziyan ele geçer. Sevgili Peygamberimiz “aleyhisselam”; (Helekel-müsevvifun) buyurdu.

Sordular:
- O ne demek efendim?
- Yani sonra yaparým diyenler helak oldular. Bugünkü ömrü, hayal olan þeyler için harcetmek ve hayal olan þeyleri ele geçirmek için, mevcut olanlarý elden kaçýrmak ahmaklýktýr.

- Bize ne tavsiye edersiniz efendim?
- Bu kýymetli ömrü, en önemli, en kýymetli þey için kullanýnýz.

- En önemli þey nedir ki efendim?
- En mühim þey, Cehenneme girmekten kurtulup, sonsuz olarak Cennete girebilmektir.