Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Ýmam-ý Rabbani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün birkaç sevdiðine;
- Allah dostlarýný tanýmak ve sevmek, Allahü teâlânýn nimetlerinin en büyüklerindendir, buyurdu. Bu nimeti kime verirlerse, çok þanslý, pek bahtiyardýr.

Sordular:
- Allah dostlarý kimlerdir efendim?
- Ehl-i sünnet âlimleri, evliyalar bunlardandýr.

- Bunlarý biz de tanýyabilir miyiz efendim?
- Bu, nasip meselesidir kardeþlerim. Büyük zatlardan biri, bu konuda; (Yâ Rabbi! Dostlarýný öyle yaptýn ki, onlarý tanýyan sana kavuþuyor ve sana kavuþmayan, onlarý tanýmýyor!) buyurmuþtur.

Allah dostlarýný incitmeyin!

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim Allah dostlarýna düþmanlýk etmekten çok sakýnýnýz, buyurdu. Çünkü bu, sonsuz ölüme sürükleyen bir zehirdir. Onlarý incitmek, sonsuz felaketlere sebep olur.

Ve sordu onlara:
- Allah dostlarýndan biri ne buyurmuþ biliyor musunuz?

- Ne buyurmuþ efendim?
- (Yâ Rabbi! Her kimi felakete düþürmek istersen, onu bizim üzerimize atarsýn) buyurmuþ.

Kötü huylu olmak

Bir gün de kötü ahlaktan sordular bu zata.
- Kötü huylu kiþi, parçalanmýþ testiye benzer, buyurdu. Ne yamanýr, ne de eskisi gibi çamur olur.

- Kötü huylu olan nasýl anlaþýlýr efendim?
- Baþkasýnýn kötü huylu olduðunu söyleyip þikayet eden kimsenin, kendisi kötü huyludur.

Allah kimleri sever?

Bir gün de;
- Efendim, Allahü teâlâ hangi kullarý çok sever? diye sordular bu mübarek zata.

Buyurdu ki:
- Günah iþleyip de tövbe eden ve o tövbesini bozmayan kulunu çok sever. Hatta ona sevgilim der. Alemlerin Rabbi bir kuluna bu kelimeyi derse, o daha ne ister?