Büyük âlim ve Veli Muhammed Masum Faruki “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, bu dünya, insanýn can düþmanýdýr, buyurdu.

Ve þöyle devam etti:
- Bu dünya düþkünleri, hiç toparlanamaz, kendilerine gelemezler. Ahirette de, piþman olacaklar, çok acýlarla karþýlaþacaklar.

Sordular:
- Dünyayý terk etmek ne demektir efendim?
- Kalbin dünyayý sevmemesi, ona düþkün olmamasý, kýymet vermemesi demektir.

- Ona düþkün olmamak nasýl anlaþýlýr efendim?
- Varlýðý ile yokluðu müsavi olmaktýr ki, insanýn böyle olabilmesi için, Allah adamlarýnýn yanýnda yetiþmesi lazýmdýr.

Kiþi, sevdiðiyle beraberdir

Bir gün de sevdiklerine;
- Allahü teâlâ, Allah dostlarýna olan sevginizi arttýrsýn! Onlara baðlýlýk arzusunu, ömrünüzün sermayesi yapsýn! buyurdu.

Ve ekledi:
- Hadis-i þerifte; (El-mer-ü mea men ehabbe) buyuruldu.

Sordular:
- Bu, ne mânâya geliyor efendim?
- Kiþi, sevdiði ile beraberdir, demektir. Bu büyükleri seven, onlarla beraber olur. Onlarla beraber olan, þaki olmaktan, yani küfürden ve günah iþlemekten korunmuþ olur.

Ýnsan, ibadet için yaratýldý

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim! Ýnsanlarý dünyaya, yalnýz yiyip içmek için ve giyinip süslenmek için göndermediler, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ýstediklerimizi toplamak, sevdiðimiz þeylerle keyiflenmek ve oynayýp zevklenmek için yaratýlmadýk.

Sordular:
- Ne için yaratýldýk efendim?
- Ýnsanlarýn yaratýlmasý, Allahü teâlâya karþý aþaðýlýðýný, gücü yetmezliðini, muhtaç, zavallý olduðunu göstermeleri içindir. Kulluk da, bu demektir.